بایستهها و ضوابط مفهومشناختی موضوعات در نصوص دینی
نویسندگان
1 استاد گروه فقه و حقوق پژوهشکده نظامهای اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
2 دانش آموخته حوزه علیمه قم
doi
10.22034/qabasat.2024.713891چکیده
مراجعه بدون چارچوب و غیرروشمند به تراث عظیم آیات و روایات برای بهدستآوردن گوهر معناشناسی موضوعات شرعی به نتیجه مطلوب نخواهد رسید. برای فهم نصوص شرعی توجه به بایستهها و ضوابطی در فرایند مفهومشناسی ضروری است که در کتب روششناسی اجتهاد کمتر به آن پرداخته شده است. در این نوشتار در ادامه ده بایسته ازپیشبیانشده که بهاختصار به آن اشاره میشود. شش نکته دیگر برای ترسیم نقشه راه متصدی استنباط در مفهومشناسی موضوعات شرعی شرح داده میشود. ده بایسته پیشین عبارت است از: ضرورت مفهومشناسی واژههای براینددار؛ رجوع به عرف معیار؛ توجه به فرق تطبیق با تفسیر؛ توجه به بار معنایی هیئات گوناگون؛ بسندهکردن به قدر متیقن در موارد مشکوک؛ توجه به اثرپذیری لغوی از اعتقادها و اجتهادها؛ توجه به فرق داعی استعمال با معنا؛ نسبت واژگان؛ واژگان در آینه شریعت؛ کاربرد اعم؛ و تحقیق میدانی. شش بایسته و ضابطه مطرحشده در این نوشته عبارت است از: توجه به تفاوت موضوعات شرعی اختراعی و تصرفی؛ موضوعشناسی مفاهیم اعتباری شرعی؛ ضرورت فحص جامع عناصر مفهومی در نصوص شرعی؛ فحص قیود موضوع در نصوص شرعی؛ دریافت مناط از عناصر مفهومی در نصوص شرعی؛ و توجه به قرائن در نصوص شرعی. بدیهی است که این شانزده بایسته در کنار هم باید مورد توجه متصدی استنباط قرار گیرد.