فراترکیب سوگیری لنگراندازی در مدیریت استراتژیک منابع انسانی

نویسندگان

1 گروه رهبری و سرمایه انسانی .دانشکدگان مدیریت دانشگاه تهران .دانشگاه تهران

2 Faculty of Management

doi
10.22034/jhrs.2026.578803.2561
چکیده

این پژوهش با هدف فراترکیب مطالعات مرتبط با سوگیری لنگراندازی در مدیریت استراتژیک منابع انسانی انجام شده است. سوگیری لنگراندازی به تمایل تصمیم‌گیرندگان برای تکیه بیش از حد بر اطلاعات اولیه یا نقاط مرجع اولیه اشاره دارد؛ پدیده‌ای که می‌تواند موجب تحریف قضاوت‌ها، ارزیابی‌های نادرست و تخصیص نامناسب منابع در سازمان‌ها شود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی-تکاملی و مبتنی بر فراترکیب پژوهش‌های کیفی و نظری انجام شد. در این راستا، ۲۷ مطالعه مرتبط از منابع فارسی و انگلیسی شناسایی، غربال و تحلیل شدند. داده‌ها از طریق کدگذاری باز و محوری استخراج و با بهره‌گیری از تکنیک سنتز تماتیک، مفاهیم و الگوهای مشترک میان مطالعات شناسایی گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد سوگیری لنگراندازی در تصمیمات کلیدی منابع انسانی، از جمله استخدام و انتخاب، ارزیابی عملکرد، جبران خدمات، برنامه‌ریزی نیروی انسانی و طراحی شغل نقش مؤثری دارد. این سوگیری نه‌تنها در سطح فردی مدیران، بلکه در تعاملات تیمی و ساختارهای تصمیم‌گیری سازمانی نیز بازتولید می‌شود و می‌تواند بر کیفیت استراتژی‌های منابع انسانی تأثیر بگذارد. نتایج همچنین نشان می‌دهد که شدت و شکل بروز سوگیری به عوامل زمینه‌ای مانند تجربه مدیران، ساختار تصمیم‌گیری و میزان اتکای سازمان به داده‌ها وابسته است.در بعد نظری، این پژوهش با تلفیق یافته‌های پراکنده ادبیات، چارچوبی یکپارچه برای فهم نقش سوگیری لنگراندازی در مدیریت منابع انسانی ارائه می‌دهد. از نظر عملی نیز نتایج می‌تواند به مدیران و سیاست‌گذاران سازمانی کمک کند تا با شناخت بهتر سازوکارهای تصمیم‌گیری، کیفیت تحلیل‌ها و قضاوت‌های مدیریتی را ارتقا دهند.