مقایسه تاثیر نسبت های مختلف مایع به پودر بر روی حلالیت سمان (CEM cement) Calcium Enriched Mixture
نویسندگان
1 بخش اندودنتیکس، دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2 بخش اندودنتیکس، دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
3 دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
4 بخش اندودنتیکس، دانشکده دندان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2025.20236.1593چکیده
حلالیت سیمان نقش مهمی در موفقیت بالینی و پایداری آن در محیط دهان دارد. تحقیقات نشان داده است که نسبت آب به پودر (W/P) میتواند بر حلالیت انواع سیمانها تأثیر بگذارد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر نسبتهای مختلف آب به پودر بر حلالیت سیمان کلسیم غنیشده (CEM) انجام شد.مواد و روشها:سیمان CEM (شرکت بایونیک دنت، تهران، ایران) با نسبتهای آب به پودر 1:2، 1:3 و 1:4 تهیه شد. به ترتیب 1 گرم سیمان با 5/0 میلیلیتر، 34/0 میلیلیتر و 25/0 میلیلیتر آب مخلوط شد. شش نمونه برای هر گروه تهیه و در حلقههای فلزی با قطر داخلی 30 میلیمتر و ارتفاع 2 میلیمتر قرار داده شد. وزن نمونهها قبل و بعد از غوطهوری در آب با استفاده از ترازوی دیجیتال اندازهگیری شد. میزان حلالیت در هفتههای اول و چهارم ارزیابی شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمون های ANOVA یکطرفه (One way ANOVA)، تی مستقل (independent samples T-test) و تی زوجی (Paired samples T-test) و آزمون تعقیبی توکی (Tukey) در سطح معناداری p<05/0 انجام شد.نتایج:وزن اولیه نمونهها در گروههای 1:2، 1:3 و 1:4 به ترتیب 05/0±46/0، 02/0±49/0 و03 /0±48/0گرم بود که تفاوت معناداری نداشت (264/0p=). در هفته اول، گروه 1:2 بالاترین میزان حلالیت و گروه 1:4 کمترین میزان را نشان داد (001/0p=). این روند در هفته چهارم نیز حفظ شد، بهطوری که گروه 1:2 بیشترین و گروه 1:4 کمترین حلالیت را داشتند (001/0p=).نتیجهگیری:افزایش نسبت آب به پودر منجر به افزایش حلالیت سیمان CEM میشود. انتخاب دقیق نسبت آب به پودر برای بهینهسازی نتایج بالینی ضروری است.Background:The solubility of cement is a critical property influencing its clinical success and stability in the oral environment. Previous studies have highlighted the role of water-to-powder (W/P) ratios in altering the solubility of various cements. This study aims to evaluate the impact of different W/P ratios on the solubility of Calcium-Enriched Mixture (CEM) cement. Methods:CEM cement (BioniqueDent, Tehran, Iran) was prepared in W/P ratios of 1:2, 1:3, and 1:4. For each ratio, one gram of cement was mixed with 0.5 mL, 0.34 mL, and 0.25 mL of water, respectively, forming six samples per group. The samples, molded into metal rings (30 mm diameter, 2 mm height), were weighed on a digital scale before and after immersion in water. Solubility was assessed at one and four weeks. Data analysis was performed using SPSS software version 24 and statistical tests including one-way ANOVA, independent samples t-test, paired samples t-test, and Tukey’s post hoc test at a significance level of p<0.05. Results:The mean initial dry weights for the 1:2, 1:3, and 1:4 W/P ratios were 0.46±0.05 g, 0.49±0.02 g, and 0.48±0.03 g, respectively, with no significant difference (p=0.264). At one week, the highest solubility was observed in the 1:2 W/P group, while the 1:4 W/P group showed the least solubility (p=0.001). Similarly, at four weeks, solubility remained highest in the 1:2 W/P group and lowest in the 1:4 W/P group (p=0.001). Conclusion: Increasing the water-to-powder ratio significantly enhances the solubility of CEM cement. Optimizing this ratio is essential for clinical applications.