تبیین عوامل مؤثر بر پذیرش مربیگری الکترونیکی با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری (مورد مطالعه: سازمان تأمین اجتماعی)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسبوکار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
doi
10.22034/jipas.2020.249219.1105چکیده
با توجه به شیوع ویروس کرونا در جهان، فناوری اطلاعات و ارتباطات تأثیر زیادی بر جنبههای مختلف کسبوکار بهویژه مدیریت منابع انسانی سازمانها گذاشته است. یکی از وظایف مهم منابع انسانی وظیفه مربیگری در سازمان بوده که در عصر کنونی فناوری اطلاعات تأثیر شگرفی بر آن گذاشته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین عوامل مؤثر بر پذیرش مربیگری الکترونیکی برای توسعه اثربخش کارکنان در دوران کرونا در سازمان تأمین اجتماعی کشور است. روش پژوهش، با توجه به ماهیت پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی اسـت. جامعـه آمـاری ایـن پـژوهش یازده نفر از خبرگـان دانشـگاهی، مـدیران و کارشناسان سازمان تأمین اجتماعی کشور هستند. با بررسیهای صورت گرفته از مرور ادبیات تحقیق، ده عامل تبیین مربیگری الکترونیکی شناسایی شده و سپس با استفاده از روش مدلسازی ساختاری تفسیری در پنج سطح، قرار گرفتند. در ادامه پس از مشخص شدن سطوح هرکدام از عوامل و همچنین با در نظر گرفتن ماتریس در دسترسپذیری نهایی، مدل نهایی ساختار تفسیری ترسیم شد. نتایج نشان داد عوامل انگیزه استفاده، مشاهدهپذیری، سازگاری و ویژگیهای جمعیتشناختی در ارتباط با موضوع مربیگری الکترونیکی در سازمان تأمین اجتماعی نسبت به بقیه عوامل (مزیت نسبی، آزمونپذیری، فشارهای ادراکشده، خودکارآمدی کامپیوتر، موانع ادراکشده و پیچیدگی) از اثرگذاری بیشتری برخوردارند.