کارکرد دین در عرصههای نظامسازی اخلاقی
نویسندگان
1 استادیار گروه اخلاق پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
doi
030110چکیده
نیاز به طرح منسجم آموزههای دینی در ابعاد مختلف زندگی، متفکران مسلمان را به سوی ترسیم نظامات دینی کشانده است تا در مواجهه با مکاتب مختلف و در ارائه نظامهای پاسخگو نسبت به نیازهای فرد و جامعه موفقتر عمل کنند. در این رویکرد برای حفظ اصالت اندیشه و امکان استناد آن به اسلام باید سهم و کارکرد دین در عرصه نظامسازی را مشخص کرده، از افراط و تفریط دوری جست. در این تحقیق تلاش شده با توجه به مبانی کلامی، رسالت دین در این عرصه را معلوم و توقع از آن در همین چارچوب مشخص گردد؛ همچنین چگونگی تأثیر آموزههای دینی در انواع نظامسازیها و خردهنظامها خصوصاً در حوزه اخلاق بررسی شود. آنچه این تحقیق به انجام رسانده، تعیین دقیقتر معنای نظام و مراد از نظامسازی است که در این کار از رویکرد موشکافیهای بیجا در لغت و اصطلاح دوری شده و با تمرکز بر جهت نیاز به نظامسازی به تعیین قالبهای لازم پرداخته شده است؛ همچنین با تکیه بر باور به جامعیت اسلام تلاش شده گستره بهرهگیری از آموزههای قرآن و حدیث برای ساخت هر شکل از نظامها معلوم گردد.