طراحی مدل نقش میانجی سبک‌ های رهبری در رابطه بین ویژگی‌ های شخصیتی هیئت‌مدیره و ضعف کنترل‌های داخلی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 گروه حسابداری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

3 گروه حسابداری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

4 گروه حسابداری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22034/iaar.2023.185377
چکیده

هدف: این پژوهش درصدد یافتن مدلی برای تبیین نقش میانجی سبک‌های رهبری در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی هیئت‌مدیره و ضعف کنترل‌های داخلی است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی با داده‌های کمی است. چهار سبک رهبری هرسی و بلانچارد متغیر میانجی و پنج مؤلفه اصلی ویژگی‌های شخصیتی نئو متغیرهای مستقل پژوهش هستند. برای آزمون مدل‌های پژوهش از معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. دوره زمانی پژوهش سال‌های 1398 و 1399 است و با استفاده از روش حذف سیستماتیک تعداد 398 شرکت از شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس انتخاب شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که برخی از مؤلفه‌های ویژگی‌های شخصیتی مدیران دارای اثر معناداری بر سبک‌های رهبری آن‌هاست و سبک رهبری دارای نقش میانجی در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی روان‌نژندی، توافق‌جویی و مسئولیت‌پذیری مدیران و ضعف کنترل‌های داخلی است. درخصوص ویژگی‌های شخصیتی برون‌گرایی و توافق‌جویی نقش میانجی مذکور معنادار نیست. نتیجه‌گیری: مدل طراحی‌شده در پژوهش حاضر، دارای توان پیش‌بینی بالا است و بر اساس مدل ارائه‌شده به سهامداران و سایر ارکان راهبری عالی شرکت‌ها پیشنهاد می‌شود در انتخاب مدیران، ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها به‌خصوص ویژگی‌های روان‌نژندی، توافق‌جویی و مسئولیت‌پذیری و تمایلات به سبک‌های رهبری دستوری، توجیهی و مشارکتی را مدنظر قرار دهند. در این پژوهش برای اولین بار در ایران نقش میانجی سبک‌های رهبری در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی هیئت‌مدیره و ضعف کنترل‌های داخلی بررسی شد و نتایج آن به توسعه ادبیات مالی رفتاری، حاکمیت شرکتی و نظریه‌های مربوط به آن کمک می‌کند.