تکانههایی در میراث خداناباوری؛ نقدی بر رویکرد الحادی آنتونی فلو
نویسندگان
1 دانشیار گروه الهیات ، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران، دانشیار گروه فلسفه ، دانشکده ادبیات ، دانشگاه علامه
2 دانشجوی دکتری گروه الهیات ، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران
3 استادیار گروه الهیات ، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران، استادیار گروه فلسفه ، دانشکده ادبیات ، دانشگاه علامه
doi
109چکیده
خداناباوری میراث دوره جدید تلقی میشود. هیوم را آغاز این میراث برمیشمارند. آنتونی فلو به رغم پنجاه سال گرایش بر الحاد، با طرح پرسشهایی در باب رنجوری این رویکرد، لرزههایی بر ساختار این میراث افکنده و از امکان وجود خدا سخن گفته است. پرسشهای او در باب تشکیک مدعیات خداناباوری را نمیتوان تنها نقض یا اشکال و امکان ردیهای تلقی کرد. تکانهای که وی با پرسش از امکان وجود خدا بر مبنای شالودههای علم در دوران آینده طرح کرد سه نتیجه به بار آورد. نخست ایجاد حفرهای اساسی در ادعاهای هیومی و الحاد، دوم امکان وارسی دوباره مدعیات الحاد و بازخوانی ادله خداناباوران و نقد و خدشه نظری بر آن و امکان نامدلل بودن نقض ها و ایرادها و سوم بازگشت به واخوانش صحیح و دقیق براهین خداباوران در اثبات وجود مبدئی شعورمند در خلقت جهان.ایده اصلی نوشتار حاضر آن است تا ابتدا رویکرد و دوره نخستین دیدگاه فلو در باب عدم امکان اثبات ایجابی خداباوری مورد واگشایی قرار گرفته، سپس دستاوردهای سهگانه بر تکانههای نظری بر میراث الحاد تبیین شده و در پایان اندیشه اصلی او در دوره دوم فکری بررسی و تحلیل گردد