فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: کبد یک اندام متابولیکی پیچیده جهت حفظ هموستاز بدن است. استرس اکسیداتیو ناشی از پیری یک ریسک فاکتور مهم در ایجاد بیماری‌های مزمن کبدی می‌باشد. هدف این مطالعه بررسی اثر کافئیک اسید در برابر آسیب‌های اکسیداتیو ناشی از پیری در موش‌های سوری می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 40 سر موش سوری نر به طور تصادفی به 5 گروه 8 تایی شامل: 1- کنترل (Con)؛ 2- شم (Sham) ؛ 3- کافئیک اسید (CA) 4- پیری (Ag) و 5- پیری + کافئیک اسید (Ag + CA) تقسیم شدند. پیری با تزریق دی-گالاکتوز (300 میلی گرم/کیلوگرم، داخل صفاقی) روزانه به مدت 6 هفته ایجاد شد. کافئیک اسید (60 میلی گرم بر کیلوگرم، داخل صفاقی) روزانه به مدت 6 هفته تزریق شد. 24 ساعت پس از آخرین تزریق موش‌ها بیهوش شده و بلافاصله کبد خارج گردید. سپس تغییرات فاکتورهای استرس اکسیداتیو (مالون دی آلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC)) با آزمون واریانس یک راهه و توکی مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان داد که پیری القا شده با دی-گالاکتوز به طور معنی‌داری باعث افزایش سطح MDA و کاهش سطح SOD، GPx و TAC کبد نسبت به گروه کنترل و شم می‌شود (P<0.05). درمان با کافئیک اسید در گروه Ag + CA به طور معناداری باعث کاهش سطح MDA و بهبود فعالیت SOD، GPx و TAC گردید (P<0.05).  نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که کافئیک اسید باعث کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و بهبود عملکرد آنزیم‌های آنتی اکسیدانی در بافت کبد می‌گردد.