پایش توزیع فضایی فقر در استانهای کشور
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشیار گروه برنامه ریزی شهری دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
چکیده
هدف اساسی توسعه، محو فقر در هر جامعه و برنامهریزی برای از بین بردن آن است. تحقق این مهم نیازمند شناخت وضعیت موجود و انتخاب شاخص مناسب برای اندازهگیری فقر است. در همین راستا پژوهش حاضر به سنجش توزیع فضایی فقر در استانهای کشور پرداخته است تا با آگاهی از وضعیت موجود فقر در استانها کشور، برنامهریزی واقعبینانه-تری در آینده برای از بین بردن فقر انجام شود. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی باهدف کاربردی است. با توجه به اینکه فقر پدیدهای چندبعدی است در این پژوهش از 18 شاخص اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و کالبدی جهت تحلیل فقر استفاده شده است. برای بیان اهمیت نسبی هریک از شاخصها از مدل ANP و جهت تجزیهوتحلیل اطلاعات از مدل پرومته و تحلیل گایا استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که استانهای زنجان، یزد، آذربایجان شرقی، مازندران، خراسان جنوبی جزء استانهای خیلی مرفه و استانهای کرمان، خوزستان، کرمانشاه، لرستان، سیستان، کهکیلویه و بویراحمد جزء استانهای خیلی فقیر کشور میباشند. پراکنش فضایی فقر در پهنه سرزمینی ایران حاکی از آن دارد که بیشتر استانهای فقیر در قسمت جنوب شرقی و غرب کشور واقع شدند.