مفهوم پردازی مربیگری تلنگر محور

نویسندگان

1 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه آموزشی مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
چکیده

این پژوهش با هدف مفهوم‌پردازی «مربیگری تلنگر‌محور»، تبیین اصول بنیادین و تشریح تفاوت‌های آن با رویکردهای رایج مربیگری انجام شده است. اهمیت موضوع از این واقعیت ناشی می‌شود که اغلب مداخلات مربیگری اگرچه آگاهی و بینش فردی ایجاد می‌کنند، اما در مرحله تبدیل آگاهی به رفتار پایدار با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند. برای رفع این شکاف، این مطالعه تلاش می‌کند ظرفیت‌های نظریه تلنگر و علوم رفتاری را با بنیان‌های مربیگری حرفه‌ای ادغام کرده و تصویری نوین از تغییر رفتار سازمانی ارائه دهد. در این پژوهش از روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه داده‌بنیاد استفاده شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۲ مربی و متخصص حوزه مربیگری و تلنگر گردآوری شد. تحلیل محتوای مصاحبه‌ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. نتایج نشان داد مربیگری تلنگر‌محور رویکردی است که تغییر رفتار را از طریق طراحی محیط تصمیم، معماری انتخاب، و استفاده از تلنگرهای ظریف، غیرتحمیلی و مبتنی بر شواهد رفتاری تسهیل می‌کند. سه اصل بنیادین این مدل شامل حفظ آزادی انتخاب، تناسب بافتی و شفافیت نیت است و در ابعاد اساسی همچون ابزار و فرایند، بنیان نظری، میدان اثرگذاری، سنجش‌پذیری، ماهیت تغییر، نقش مربی تفاوت‌های کلیدی با رویکردهای رایج مربیگری دارد. این پژوهش با مفهوم‌پردازی مربیگری تلنگر‌محور، چارچوبی نظری برای مطالعه مربیگری به‌عنوان مداخله‌ای رفتارمحور و مبتنی بر طراحی محیط تصمیم ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که یافته‌های آن می‌تواند در توسعه رهبران، طراحی برنامه‌های تغییر رفتار و نهادینه‌سازی فرهنگ مربیگری سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.