زمینشیمی تورمالین در گرانیتوییدهای پهنة سنندج-سیرجان (بررسی موردی در گرانیتوییدهای آستانه و الیگودرز)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه زمینشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22108/ijp.2025.147492.1376چکیده
گرانیتوییدهای بررسیشده (آستانه و الیگودرز) بخشی از پهنة سنندج- سیرجان هستند. تودههای گرانیتوییدی یادشده بیشتر شامل گرانیت، کوارتزدیوریت، تونالیت و گرانودیوریت هستند. کوارتز، پلاژیوکلاز، فلدسپارقلیایی، بیوتیت، آمفیبول از کانیهای فراوان و اصلی سازندة این مجموعه بهشمار میروند. کانیهای فرعی دربردارندة تورمالین، آپاتیت، اسفن، زیرکن و کانیهای ثانوی کلریت، اپیدوت، سریسیت و کلسیت هستند. بر پایة بررسیهای میدانی و میکروسکوپی، تورمالینها به چند گروه شامل تورمالینهای گرهکی یا ندولار، تورمالینهای لایهای، تورمالینهای پراکنده، تورمالینهای پگماتیتی و تورمالینهای پینهای یا نامنظم دستهبندی میشوند. بر پایة مقدار Na+(K) و Ca و کمبود یا تهیبودن جایگاه X و بر پایه نمودارهای زمینشیمیایی، تورمالینهای بررسیشده در دو منطقه از گروه قلیایی هستند و محلول جامد شورل- دراویت دارند. مقدار کمبود جایگاه x در آنها از 26/0 تا 49/0 است. در نمودار R1+R2/R3 تورمالینهای بررسیشده پس از نقطة شورل- دراویت و در گسترة میان دو بردار قلیایی و پروتونزایی جای گرفتهاند که نشان از جانشینی آلومینیم و تأثیر همزمان این دو بردار دارد. در نمودار تغییرات R2* در برابر Al در R2، نمونههای بررسیشده بیشتر در زیر خط 3R2*= جای دارند که میتواند نشاندهندة کاستی در جایگاه Y باشد. این تورمالینها در ارتباط با سنگهای کوارتز- تورمالین، متاپلیت، متاپسامیتهای فقیر از Ca و سنگهای متاپلیت همزیست با Al هستند. منطقهبندی شیمیایی درون این کانی میتواند نشاندهندة خاستگاه گرمابی و سیستم باز باشد. بر پایة بررسیهای زمینشیمیایی و بررسی نسبت FeO/FeO+MgO در تورمالینها، تورمالینزایی در گرانیتویید آستانه و تا اندازهای در گرانیتویید الیگودرز در محیطی در فاصلة نزدیک تا حد واسط تودة گرانیتوییدی رخ داده است و هم شارههای ماگمایی و هم شارههای گرمابی در پیدایش این تورمالینها نقش داشتهاند. از سوی دیگر، برخی تورمالینهای گرانیتویید الگیودرز نیز در محدودة دورتری از تودة گرانیتی پدید آمدهاند و خاستگاه پیدایش تورمالین بیشتر یک خاستگاه خارجی (شارههای گرمابی) است.