نفوذشناسی در عصر نرم‌افزارگرایی با تأکید بر جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیئت‌علمی پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام

doi
چکیده

کاربرد و اعمال نفوذ در زندگی سیاسی و روابط بین‌الملل از سابقة دیرینه‌ای برخوردار است، اما طرح نظریة نرم‌افزارگرایی، گفتمانی تازه را شکل داده که در چهارچوب آن، مفهوم راهبردی نفوذ و شیوه‌های اعمال آن مورد بازخوانی، بازسازی و بازتولید واقع شده و درنتیجه چهرة جدیدی از نفوذ را شکل داده که نسبت به گذشته به‌مراتب تأثیرگذارتر و مؤثرتر در تغییر رفتار و ساختار است. این چهرة جدید نفوذ، معارضة امریکا با جمهوری اسلامی ایران را وارد پارادایم جدیدی کرده است. ازاین‌رو، هدف اصلی این پژوهش، شناخت ماهیت نفوذ در عصر نرم‌افزارگرایی با تأکید بر فاز جدید حملات نرم دشمن در سپهر سیاسی جمهوری اسلامی ایران است. برای دستیابی به این هدف، از روش توصیفی-تحلیلی بهره گرفته شد و جمع‌آوری داده‌ها نیز براساس اسناد و مدارک علمی بوده است. براساس تحولات بنیادین قدرت در عصر رواج گفتمان نرم، نفوذ سنتی قابلیت توضیح معارضة دشمن برضد جمهوری اسلامی ایران را ندارد. در این عصر نفوذ از سخت به نرم، و از مضیق به موسع و از بسیط به مرکب و از ساده به پیچیده توسعه یافته است و دولت‌ها شاهد الگوهای جدیدی از نفوذ نظیر نفوذ تقرب پایه، اغواگرایانه، جاذبه‌محور و هویت‌سازند.