فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: پویایی میتوکندری توسط شکافت و همجوشی، نقش مهمی در شرایط فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی در پیری ایفا می‌کند. اختلال دینامیک میتوکندری به بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط با سن کمک می‌کند در حالی که ورزش درمانی برای جلوگیری از این فرآیند پیشنهاد شده است.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع تجربی بود، که با 12 سر موش‌ سفید بزرگ آزمایشگاهی نر 20 ماهه از نژاد ویستار با میانگین وزنی 30 ± 400 گرم انجام شدند. موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی به صورت تصادفی به دو گروه تمرین استقامتی و کنترل (هر گروه 6 سر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 8 هفته‌ و هر هفته 5 جلسه بر روی تردمیل دویدند. شدت تمرین استقامتی 55-75 درصد سرعت بود؛ که در هفته اول با سرعت 12 متر در دقیقه شروع شد و در هفته هشتم به سرعت 33 متر بر دقیقه رسید. پس از 48 ساعت از آخرین جلسه تمرین، موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی بی‌هوش شدند و با روش وسترن بلات متغییرها اندازه‌گیری شدند. داده‌ها از طریق آزمون t-مستقل در نرم‌افزار SPSS نسخه 29 و گراف‌پد پریسم نسخه 3/2/10تحلیل شدند و سطح معناداری 05/0≥P در نظر گرفته شد.نتایج: هشت هفته تمرین استقامتی سبب افزایش معنی‌دار محتوای DRP1 شد (001/0P=)؛ در حالی که برای محتوای پروتئین OPA1 در قلب موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی پیر تغییر معنی‌داری مشاهده نشد (16/0P=).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین استقامتی با شدت و مدت مناسب می‌تواند کنترل کیفیت میتوکندری را در بافت قلب بیماران سالمند بهبود بخشد.