بررسی اثر همزمان مهار فتودینامیکی و رامنولیپیدی بر تشکیل بیوفیلم در درماتوفیت‌ها

نویسندگان

1 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

2 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

3 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گرگان، ایران

4 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، آمل، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2024.19639.1548
چکیده

مقدمه و هدف: عدم موفقیت در درمان بیماری­های مرتبط با درماتوفیت­ها اغلب به دلیل تشکیل بیوفیلم است که باعث می­شود درماتوفیت­ها در برابر ضد قارچ­ها مقاوم باشند. بنابراین به نظر می­رسد که یافتن راهکارهای درمانی جهت مهار تشکیل بیوفیلم، می­تواند به درمان درماتوفیتوز کمک کند. بر همین اساس در تحقیق حاضر تلاش شد تا مهار تولید بیوفیلم درماتوفیت­ها با استفاده از درمان فتودینامیکی و همچنین بیوسورفکتانت رامنولیپید مورد ارزیابی قرار گیرد. هدف از این تحقیق بررسی اثر همزمان فتودینامیکی و رامنولیپیدی بر مهار بیوفیلم در درماتوفیت‌ها بود.مواد و روش ها: در این مطالعه، پنج گونه درماتوفیت شامل سه ایزوله تریکوفیتون منتاگروفایتس[1]، تریکوفیتون روبروم[1] و تریکوفیتون وروکوزوم[1] و دو ایزوله میکروسپوروم کنیس[1] و میکروسپوروم جیپسئوم[1] مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیوفیلم‌ها تحت درمان با رامنولیپید و تابش نور مرئی قرار گرفتند و تأثیرات آن‌ها بر کاهش جذب نوری و تشکیل بیوفیلم مورد سنجش قرار گرفتنتایج: نتایج نشان داد که ترکیب این دو روش تأثیر قابل توجهی در مهار رشد و تشکیل بیوفیلم در درماتوفیت‌ها دارد. به‌خصوص، کاهش معناداری در میانگین جذب نوری و تشکیل بیوفیلم در گونه‌های تریکوفیتون مشاهده گردید.نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان‌دهنده‌ی پتانسیل بالای استفاده از روش‌های ترکیبی در درمان عفونت‌های قارچی و مدیریت بیوفیلم‌ها می‌باشد. پژوهش حاضر می‌تواند به عنوان مبنایی برای مطالعات آینده در زمینه درمان‌های نوین عفونت‌های قارچی مورد استفاده قرار گیرد.