ماگماتیسم بازالتی دونین البرز مرکزی شاهدی بر کافتزایی پالئوتتیس
نویسندگان
1 گروه زمینشیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه زمینشیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 گروه زمینشیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22108/ijp.2021.126782.1215چکیده
در شمالخاوری استان تهران و در پهنة البرز مرکزی در مرز سازند جیرود با سازند مبارک در اطراف دهکده جیرود و در نواحی دربندسر تا گرمابدر، افق ضخیم بازالتی رخنمون دارد که نشاندهندة مرز ناپیوسته دونین- کربونیفر در این منطقه است. این افق سنگی شامل تناوبی از روانههای بازالت، تراکیبازالت و تراکیآندزیت با بافت غالب پورفیری و دیاباز با بافت افیتیک و سابافیتیک بهشکل دایکهای تغذیهکننده است که سرشت آلکالن سدیک نشان میدهند. در نمودارهای عنصرهای خاکی کمیاب بهنجارشده به ترکیب کندریت، یک کاهش تدریجی از سوی عنصرهای خاکی کمیاب سبک به سوی خاکی کمیاب سنگین دیده میشود. افزونبراین، در نمودار عنکبوتی بهنجارشده به ترکیب گوشتة اولیه، الگوی نمونههای بررسیشده همانند الگوی مذابهای برخاسته از خاستگاه بازالتهای جزیرههای اقیانوسی است. نمونههای بررسیشده در نمودارهای تمایز زمینساختی در قلمرو بازالتهای درونورقة قارهای جای میگیرند. نتایج تعیین عنصرهای کمیاب و همچنین، برخی عنصرهای اصلی نشاندهندة ذوببخشی کمتر از 10 درصدِ خاستگاهی گارنتلرزولیتی با خاستگاه ستون گوشتهای در حال صعود در ژرفای نزدیک به 90 تا 110 کیلومتری است. برپایة دادههای زمینشیمیایی گمان میرود بازالتهای گرمابدر در زمان دونین پسین (و زمانهای پیش از آن) در حاشیهای غیرفعال در امتداد مرز جنوبی پالئوتتیس متأثر از زمینساخت کششی و یا فعالیت ستون گوشتهای پدید آمده باشند.