تعیین فوگاسیته اکسیژن ماگمای کانهدار عامل کانیسازی مس گزو: دادههای سریم در کانی زیرکن
نویسندگان
1 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
3 استاد، آزمایشگاه مرکزی ارزیابی فلززایی و ذخیرههای معدنی، مؤسسه ذخیرههای معدنی، آکادمی علومزمین چین
doi
10.22108/ijp.2021.128025.1227چکیده
ذخیرههای مس پورفیری بهطور شاخص اکسیدان هستند. فوگاسیتة اکسیژن (fO2) یک فاکتور کلیدی کنترلکننده برای پیدایش ذخیرههای مس پورفیری است. برپایة مقدار عنصرهای فرعی در کانی زیرکن، مقدار Ce4+/Ce3+ زیرکنهای ماگمایی کرتاسه (1/65-9/65 میلیون سال پیش) مربوط به تودههای آذرین درونی کانهدار اندیس مس پورفیری گزو در بلوک طبس و فوگاسیتة اکسیژن ماگمای مادر آن برآورد شد. مقدار Ce4+/Ce3+ در زیرکنهای تودة گزو متوسط تا کم (بازة 10 تا 385 با میانگینِ 110) است که نشاندهندة ذخیرهای کوچک است. با توجه به مقدار فوگاسیتة اکسیژن کم ماگمای گزو (میانگین ∆FMQ ~ 1+)، هنگام تبلور زیرکنهای ماگمایی، ماگما حالت فوق اکسیدان (بالای بافر هماتیت-مگنتیت (HM) و 4~ΔFMQ +) نشان نمیدهد که این ویژگی برای رخداد کانیسازی پورفیری مطلوب نیست. این حالت با شواهدی مانند پیدایش ماگما از ذوب پریدوتیت گوشته سنگکرهای متاسوماتیسمشده با دخالت کم صفحة فرورانش و کانیشناسی ذخیره (نبود همرشدی هماتیت-مگنتیت و انیدریت) تایید میشود. فرایند آغشتگی هنگام بالاآمدن و جایگزینی، اثر کاهشی بر فوگاسیتة اکسیژن تودههای جایگزینشدة گزو داشته است.