بررسی تودة آذرین درونی مرتبط با اسکارن گودال (شمال اهر) و مقایسة آن با دیگر گرانیتوییدهای اسکارنی

نویسندگان

1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22108/ijp.2021.124497.1197
چکیده

تودة آذرین درونی مونزونیتی- سینیتی گودال به‌عنوان بخشی از تودة باتولیتی شیورداغ، در شمال اهر (استان آذربایجان ‌شرقی) رخنمون دارد. همچنین، این توده بخشی از پهنة ماگمایی البرز- آذربایجان- قفقاز کوچک مربوط به اقیانوس مزوتتیس (سوان- آکرا- قره‌داغ) به‌شمار می‌آید. در همبری تودة آذرین درونی گودال با واحد آهکی- آهک مارنی، کانه‌زایی اسکارنی آهن- مس و مولیبدن (مگنتیت، اسپیکولاریت، پیریت، کالکوپیریت و مولیبدنیت) رخ داده است. همچنین، کانی‌های برون‌زاد مس- آهن (مالاکیت، آزوریت، هماتیت ثانویه و هیدروکسیدهای آهن) مجموعة کانه‌زایی درون‌زاد اسکارنی را همپوشانی کرده‌اند. برپایة نمودار اکسید عنصرهای اصلی دربرابر SiO2، به‌همراه مقدارهای میانگین، نسبت‌های عنصری و نمودارهای عنصرهای کمیاب، تودة آذرین درونی گودال از ماگمایی کمابیش تکامل‌‌یافته پدید آمده است که در محدودة ترکیبی توده‌های آذرین درونی مرتبط با اسکارن‌های مس و تا اندازه‌ای روی قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، الگوهای توزیع عنصرهای کمیاب تودة آذرین درونی گودال که با ترکیب N-MORB بهنجار شده‌اند، بیشترین شباهت را با توده‌های آذرین درونی مرتبط با اسکارن روی و تا اندازه‌ای مس شناخته‌شده نشان می‌دهند. در نتیجه با اینکه کانه‌زایی آهن در سطح کنونی غالب‌ است، تودة آذرین درونی گودال بیشترین شباهت را به توده‌های آذرین درونی مرتبط با اسکارن‌های مس نشان می‌دهد.