پیشبینی استرس فناوری بر اساس پدیدآورندگان آن در معلمان مدارس (مورد مطالعه: معلمان شهر شبانکاره)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، گروه علوم تربیتی
doi
10.48310/itt.2026.20378.1167چکیده
استفاده از فناوریها در کنار مزایا و جذابیتهای خاص خود، در بسیاری از مواقع برای معلمها با احساس مثبت همراه نبوده است. از جمله مهمترین پیامدهای منفی استفاده از فناوری برای معلمان، استرس فناوری است. هدف پژوهش حاضر، پیشبینی میزان استرس فناوری بر اساس پدیدآورندگان آن در بین معلمان شهر شبانکاره در سال تحصیلی 1403-1402 بود. این پژوهش کمی و کاربردی از استراتژی پیمایش بهره جست. جامعه آماری پژوهش معلمان شهر شبانکاره (200 نفر) بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی، تعداد 132 معلم به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. دادههای میدانی با استفاده از پرسشنامههای سنجش میزان استرس فناوری سالانووا و همکاران (2007) و سنجش میزان پدیدآورندگان استرس فناوری طرفدار و همکاران (2007) جمعآوری شد. نتایج نشان داد که میزان استرس فناوری، پدیدآورندگان استرس فناوری، پیچیدگی فناوری، تهاجم فناوری و نا امنی فناوری بیشتر از حد متوسط، میزان اضافهبار فناوری برابر حد متوسط و میزان عدم قطعیت فناوری کمتر از حد متوسط است. همچنین متغیرهای نا امنی فناوری، پیچیدگی فناوری و تهاجم فناوری به ترتیب بیشترین اهمیت را در بین پدیدآورندگان استرس فناوری داشتند. بر اساس الگوی پیشبین حاصل به ترتیب متغیرهای پیچیدگی فناوری، نا امنی فناوری و تهاجم فناوری قویترین پیشبینیکنندههای استرس فناوری بودند. نتایج این پژوهش میتواند از طریق ارتقای آگاهی مدیران سازمان آموزش و پرورش زمینهساز پیشبینی و اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه برای مواجهه با پدیدآورندگان استرس فناوری و نیز بهبود استفاده متوازن از فناوری در فعالیتهای روزانه معلمان باشد.