رویکرد رفتاری به شناسایی و رتبهبندی عوامل تعیینکننده پذیرش همکاری الکترونیک در دانشگاه سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 استاد گروه مدیریت دولتی و فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22034/jipas.2019.91514چکیده
در سالهای اخیر همکاری الکترونیک به عنوان یکی از استراتژیهای جدید تعامل و رقابت در دستور کار سازمانها بهویژه دانشگاهها قرار گرفته است. هدف از انجام این پژوهش بررسی عوامل تعیینکننده پذیرش همکاری الکترونیک در دانشگاه سیستان و بلوچستان است. ماهیت تحقیق توصیفی- پیمایشی است و حجم نمونه مورد مطالعه 102 نفر است که به روش نمونهگیری قضاوتی هدفمند انتخاب شدهاند. برای تجزیهوتحلیل دادههای پرسشنامه از آزمونهای t، همبستگی پیرسون، فریدمن و رگرسیون چندمتغیره استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که از میان عوامل مورد مطالعه، کنترل رفتاری درک شده بیشترین تأثیر و تصویر ذهنی کمترین تأثیر را بر پذیرش همکاری الکترونیک دارد. سایر عوامل اثرگذار بر پذیرش همکاری الکترونیک به ترتیب میزان اثرگذاری عبارتند از: وضعیت منابع تسهیلکننده، مزیت نسبی، سهولت استفاده درکشده، اعتماد، تسهیم اطلاعات، سودمندی درکشده، خودکارآمدی، قابلیت سازگاری درکشده و پیچیدگی. انتظار میرود جامعه مورد مطالعه این پژوهش با اتخاذ راهبردهای مناسب رفتاری امکان پذیرش بیشتر و توسعه همکاریهای الکترونیک را فراهم آورند.
