سنگنگاری، زمینشیمی و شیمی کانی سنگهای نفوذی آلموقولاق (همدان، ایران): شواهدی بر جایگزینی ژرفای کم آنها
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایرانن
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
4 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
5 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
6 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
7 گروه زمینشناسی، دانشکده علومپایه، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
10.22108/ijp.2017.105492.1042چکیده
توده پلوتونیک آلموقولاق با وسعت نزدیک به 10 کیلومتر مربع در 15 کیلومتری باختر شهرستان همدان و در پهنه سنندج- سیرجان جای دارد. توده پلوتونیک آلموقولاق از دیوریت و گابرودیوریت، مونزودیوریت، کوارتزمونزودیوریت، مونزونیت، کوارتزمونزونیت، سینیت، کوارتزسینیت و آلکالیگرانیت تشکیل شده است. اینترگرانولار و گرانولار از بافتهای متداول این سنگها هستند. سنگهای آذرین توده پلوتونیک آلموقولاق در دو مرحله در کرتاسه (در فاصله زمانی 138 تا 95 میلیون سال پیش) تزریق شدهاند. سینیتها، کوارتزسینیتها و آلکالیگرانیتها در فاز دوم تزریق شدهاند و سنگهای دیگر در مرحله نخست پدید آمدهاند. سنگهای آذرین توده پلوتونیک آلموقولاق ویژگی گرانیتوییدهای نوع A را دارند. ماگمای سازندة این توده از ذوببخشی درجه کم (%7 ~) گوشته تهیشده با ترکیب گارنت- اسپینل لرزولیت پدید آمده است. دادههای بهدستآمده از دمافشارسنجی آمفیبول و پلاژیوکلاز در کوارتزسینیت و کوارتزمونزونیت نشان میدهند میانگین دمای پیدایش توده پلوتونیک آلموقولاق 715~ درجه سانتیگراد و میانگین فشار پیدایش آن 18/2~ کیلوبار است. ویژگیهای بافتی و دمافشارسنجی نشاندهندة جایگیری ژرفای کم (5 ~ کیلومتر) توده پلوتونیک آلموقولاق است.
