فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: محبوبیت برنامه‌های پلایومتریک در آب در حال افزایش است؛ زیرا جایگزین کم‌تنش‌تری در مقایسه با برنامه تمرینی پلایومتریک در خشکی است؛ بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، مقایسه هشت هفته تمرینات پلایومتریک در آب و خشکی بر توان بی‌هوازی اندام‌های تحتانی و فوقانی و رکورد شنای پسران نوجوان شناگر بود.مواد و روش ها: طرح این پژوهش نیمه‌تجربی از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. هنرآموزان شناگر نوجوان از بین 30 داوطلب به طور تصادفی به دو گروه پلایومتریک در آب (15 نفر) و پلایومتریک در خشکی (15 نفر) تقسیم شدند. هرکدام از گروه‌ها به مدت هشت هفته در شرایط تمرینی مخصوص به خود قرار گرفتند. توان بی‌هوازی بالاتنه از طریق کارسنج ارگومتر و متر، توان بی‌هوازی پایین‌تنه از طریق آزمون وینگیت و عملکرد سرعتی شامل رکورد شنای 33 متر در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که رکورد شنای 33 متر سرعت در هر دو گروه تمرین پلایومتریک در آب و خشکی بهبود معناداری داشت (05/0>P). همچنین اوج توان در گروه پلایومتریک در آب و میانگین توان در گروه پلایومتریک در خشکی افزایش معناداری داشت (05/0>P)، اما در رابطه ‌با شاخص خستگی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0<P).نتیجه گیری: به نظر می‌رسد، تمرینات پلایومتریک در آب و خشکی هر دو باعث بهبود معنادار رکورد شنای 33 متر و توان بی‌هوازی شدند، اما در شاخص خستگی تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد؛ ازاین‌رو می‌توانند به‌منظور آماده‌سازی پسران نوجوان شناگر به کار روند.