کانیشناسی و زمیندمافشارسنجی گارنتآمفیبولیتهای علیآباد دمق (جنوب همدان، پهنه سنندج– سیرجان
نویسندگان
1 انستیتو علومزمین، آکادمی سینیکا، تایپه، 11-329، تایوان
2 انستیتو علومزمین، آکادمی سینیکا، تایپه، 11-329، تایوان
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیامنور، 4697-19395، تهران، ایران
4 بخش علومزمین، دانشگاه ملی تایوان، صندوق پستی 13-318، تایپه 106، تایوان
doi
10.22108/ijp.2017.82011.0چکیده
گارنت آمفیبولیتهای منطقه علیآباد دمق در جنوب همدان، بهصورت لایههایی در میان استارولیت شیستها جای دارند. این سنگها بیشتر از گارنت، هورنبلند، فلدسپار (± مسکوویت و کوارتز) همراه با مقادیر اندکی تیتانیت، اپیدوت، ایلمنیت و گرافیت ساخته شدهاند. پورفیروبلاستهای شکلدار گارنت، از سازندههای آلماندین و گروسولار سرشار هستند و منطقهبندی ترکیبی عادی دارند. هورنبلندها منیزیو- و فرو-هورنبلند (در هسته آمفیبول) تا هورنبلند چرماکیتی (حاشیه آمفیبول) هستند و بهصورت پورفیروبلاست و یا در زمینه سنگ دیده میشوند. مسکوویت در صورت حضور، سازنده برگوارگی بوده، از سازندههای فنژیت و پاراگونیت تهی است. ترکیب فلدسپارها از پتاسیمفلدسپار خالص تا ترکیب سانیدینی در کنار آمفیبولها و الیگوکلاز در زمینه سنگ، تغییر میکند. اپیدوتها از نوع کلینوزوییزیت خالص تا اپیدوت هستند و بهصورت بلورهای ریزی در زمینه سنگ یا درون هورنبلندها دیده میشوند. برپایه روشهای گوناگون زمیندمافشارسنجی، دمای پیدایش سنگها 600 تا 620 (± 25) درجه سانتیگراد در فشار 5 تا 6 کیلوبار برآورد شد. مسیر P-T-t رسمشده بر پایه ترکیب هسته و لبة هورنبلندها، با دگرگونی فشار پایین (در شروع دگرگونی) تا فشار متوسط (در پایان دگرگونی) همخوانی دارد. برپایه مسیر P-T-t و تاریخچه زمینشناسی منطقه همدان، دگرگونی این سنگها با پدیدههای فرورانش نئوتتیس در مزوزوییک وابستگی داشته است.
