تأثیر هشت هفته تمرین در آب با محدودیت جریان خون بر میزان هورمون رشد، فاکتور رشد شبه‌انسولین یک و متابولیسم استخوان زنان سالمند

نویسندگان

1 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، بخش علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

5 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22089/spj.2021.10401.2130
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرین با محدودیت جریان خون (BFR) در آب بر مقدار هورمون رشد (GH)، فاکتور رشد شبه‌انسولین یک (IGF-1) و تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) زنان سالمند انجام شد. تعداد 30 نفر از زنان غیر ورزشکار (سن 60 تا 70 سال، وزن 5/2 ± 34/72 کیلوگرم و شاخص تودۀ بدنی 07/4 ± 8/28 کیلوگرم بر مترمربع) داوطلبانه در مطالعه شرکت کردند و به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل، تمرین در آب با BFR و تمرین در آب بدون BFR تقسیم شدند. هر دو گروه تمرینی تمرینات هوازی با مقاومت آب را (هشت هفته، سه روز، یک ساعت) اجرا کردند. فشار کاف در گروه تمرینی با BFR 110 تا 220 میلی‌متر جیوه بود. خون‌گیری 24 ساعت قبل از اولین و بعد از آخرین جلسه تمرینی انجام شد. از آزمون آماری تحلیل کواریانس (آنکوا) وابسته برای تحلیل نتایج استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد گروه‌های تمرین در مقادیر BMD، IGF-1  و مقدار نمرۀ T (T-Score) در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشتند (0.05 ≥ P). در مقدار GH فقط گروه تمرین با BFR نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت (0.05 ≥ P). همچنین نتایج پس‌آزمون گروه تمرین با BFR در مقایسه با گروه تمرین بدون BFR در مقادیر BMD،GH ،IGF-1  و T-Score افزایش معناداری داشت (0.05 ≥ P).  پژوهش حاضر نشان داد تمرین در آب در زنان سالمند به بهبود اثر عوامل آنابولیک در جلوگیری از کاهش تراکم استخوان منجر می‌شود، اما تمرین در آب باBFR  دارای اثرهای مفیدتری در افزایش BMD است؛ بنابراین توصیه می‌‌شود از این تمرینات در برنامۀ تمرینی زنان سالمند استفاده شود.

کلیدواژه‌ها