گدازههای بازالتی الیگوسن شرق و جنوبشرق شاهرود: شاهدی بر جایگاه پشتکمانی حوضه الیگو-میوسن ایران مرکزی
نویسندگان
1 دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
چکیده
در بخشهای شرقی و جنوبشرقی شاهرود، در میان مارنهای قرمز رنگ ژیپسدار الیگوسن (معادل با سازند قرمز زیرین)، یک سری گدازههای بازالتی با ترکیب الیوین بازالت تا بازالت فوران کردهاند. این سنگها دارای بافتهای میکرولیتی پورفیری، گلومروپورفیری و هیالوپورفیری هستند. کانیهای اصلی آنها شامل الیوین، پلاژیوکلاز و پیروکسن در الیوین بازالتها، و پلاژیوکلاز و پیروکسن در بازالتها هستند. این سنگها در نمودارهای تعیین سری ماگمایی در قلمرو سنگهای آلکالن قرار میگیرند. غنیشدگی از LREE و LILE و تهیشدگی از HREE بههمراه نبود ناهنجاری منفی از Eu و HFSE و حضور ناهنجاری مثبت از Pb، Sr و Cs، ماهیت آلکالن ماگما و سرچشمه گرفتن آن از یک منبع گوشته غنی شده زیر لیتوسفر قارهای را تأیید میکند. این سنگها در نمودارهای پتروژنتیک و تعیین محیط تکتونوماگمایی، در جایگاه بازالتهای پشتکمانی (BABB) قرار میگیرند که از ذوببخشی تقریباً 10 درصدی یک منبع گوشتهای گارنت لرزولیتی غنیشده بهوجود آمدهاند. این جایگاه، حاکی از وجود یک محیط کششی پشتکمانی اولیه نابالغ در زمان الیگوسن- میوسن، در حوضه پشتکمان ماگمایی ارومیه- دختر، در بخشهای وسیعی از ایران مرکزی است که با رسوبگذاری نهشتههای قارهای (سازند قرمز زیرین)، دریایی کم عمق (سازند قم) و قارهای (سازند قرمز فوقانی) و ماگماتیسم آلکالن بازیک با منشأ گوشتهای، همراه بوده است.