تحلیلِ انتقادیِ قرآنی از معادِ جسمانیِ عنصری در نگره تفکیک

نویسندگان

1 استاد گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

2 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشجوی دکتری مدرسی معارف اسلامی گرایش مبانی نظری دانشگاه فردوسی مشهد

doi
070107
چکیده

معاد یکی از اصول اعتقادی مهم و زیربنایی در اسلام است و در مورد اقسام و کیفیت آن نظرات مختلفی ارایه‌شده‌است. مکتب تفکیک ادعا‌می‌کنند ظاهرِ آیاتی که بر: مغایرت خالق از مخلوق، داستانهای بازگشت روح به بدن عنصری، دوباره بعد از مرگ از خاک جمع‌شدن و زنده‌شدن، مثل زمین مرده زنده‌شدن، خارج‌شدن از قبر یا زمین، سیر خلقت انسان و بازگشت به بدن عنصری و بهشت و جهنم جسمانی و لواحق آن اشاره‌دارند صریحاً و نصاً با روایات ذیلشان بر معاد جسمانی عنصری محض دلالت‌می‌کنند و مخالفت با این دلالت، مخالفت با صریح و نص قرآن و سنت است.  این مقاله ابتدا با ذکر ادله قرآنی تفکیکیان و سپس با تحلیل و نقد آنها بر اساس یافته‌های قرآنی همچون: تردید و عدم صراحت ظاهر بر مدعا، وجود ظواهر مخالف با مدعا و ... به این نتیجه‌ می‌رسد که ادلة مورد ادعای تفکیکیان بر مواردی از قبیل رجعت به این دنیا، امکان معاد جسمانی، اصل معاد و نِمود معاد جسمانی در نشئه دنیوی نه اخروی حمل‌می‌شود که مستندات آن را باید  در مقاله جستجو‌کرد.