فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: فعالیت ورزشی در جنبه‌های مختلفی مانند سیستم عضلانی بررسی می‌شود. این پژوهش به بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدت بالا همراه با رژیم غذایی پرچرب بر بیان ماکروفاژهای M1 و M2 در عضله گاستروکنمیوس رت‌های نر نژاد ویستار می‌پردازد.مواد و روش ها: تعداد ٢٤ سررت نر بالغ سالم نژاد ویستار با میانگین وزن 15±195 گرم و سن 6 هفته به‌طور تصادفی به ٤ گروه کنترل، تمرین تناوبی با شدت بالا، تغذیه پرچرب و تمرین تناوب با شدت بالا با تغذیه پرچرب تقسیم شدند. مداخلات، شامل 10 هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا و تغذیه پرچرب بود. سپس، نمونه‌برداری از عضله گاستروکنمیوس انجام شد. مقادیر ماکروفاژهای M1 و M2 با استفاده از روش Real-Time-PCR اندازه‌گیری شد. تجزیه تحلیل داده­ با استفاده از تحلیل واریانس یک­طرفه در سطح معنی­داری) 05/0P<) انجام شد.اختلاف معنی‌داری بین گروه‌ها در بیان ماکروفاژهای M1  (0004/0P=) و M2 (0023/0P=) مشاهده شد. بیان ماکروفاژ M1 در گروه تغذیه پرچرب نسبت به گروه تمرین تناوبی با شدت بالا به‌طور معنی‌داری بالاتر (0001/0=P) بود. بیان ماکروفاژ M1 در گروه تمرین تناوبی با شدت بالا با تغذیه پرچرب نسبت به گروه تغذیه پرچرب به طورمعنی­داری کمتربود (0001/0P=)، اما بیان ماکروفاژ M2 درگروه تمرین تناوبی با شدت بالا با تغذیه پرچرب نسبت به گروه تغذیه پرچرب به طورمعنی­داری بالاتر (0003/0=P) بود.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به نظر می‌رسد تمرینات تناوبی با شدت بالا می‌تواند بیان ماکروفاژهای M1 را کاهش و ماکروفاژهای M2 را افزایش دهد و از اثرات منفی تغذیه پرچرب جلوگیری کند.