تعهد دولت به مقابله با جرایم مرتبط با مواد مخدر و روان گردان و تحدید مجازات های بدنی از منظر حقوق بین الملل بشر
نویسندگان
1 دکتری حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه تهران
doi
چکیده
جرائم مواد مخدر و روانگردانها، از عوامل تهدیدکننده نظم و امنیت جامعه بینالمللی و سلامت افراد است که معاهدات بینالمللی مختلف در چند دهه اخیر به این موضوع میپردازند. جمهوری اسلامی ایران بهعنوان نظام مبتنیبر کرامت و ارزش والای انسان برای مبارزه مؤثر با همه مظاهر فساد و تباهی ضمن پیوستن به معاهدات بینالمللی مرتبط، تلاش کرده با اعمال مجازات شدید، ارتکاب جرائم مذکور را به حداقل برساند اما اعمال مجازات بدنی مغایر تعهدات حقوق بشری دولت دانسته شده و واکنشهایی را در پی داشته است. در میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی که دولت ایران طرف آن است، مجازات یا رفتارهای بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز منع و بر تحدید مجازات اعدام به «خطیرترین جرائم» تأکید شده است. دادگاههای ایران با تلقی جرائم مرتبط با مواد بهعنوان «خطیرترین جرائم»، اعمال مجازات بدنی را برای کنترل جرائم مرتبط با مواد ضروری و غیرمغایر با تعهدات بینالمللی دولت دانستهاند. با توجه به نظرهای تفسیری نهادهای حقوق بشری و گرایش جهانی بر عدم اعمال مجازات بدنی، دادگاههای ایران باید با استفاده از ظرفیتهای قانونی موجود اعمال مجازات بدنی را به حداقل رسانده و موجب اجتناب از مسئولیت بینالمللی دولت و حفظ مصالح نظام شوند.