تحلیل فرایند تابآوری سازمانی با استفاده از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری (مورد مطالعه: ساپکو)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و حسابداری پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت صنعتی دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه ولیعصر رفسنجان، رفسنجان، ایران
doi
10.22034/jipas.2019.90667چکیده
پژوهش حاضر درصدد است تا با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری به طراحی مدل تابآوری سازمانی در شرکت ساپکو بپردازد. با بهکارگیری این روش، مدل نهایی تابآوری سازمانی در ساپکو طراحی شده و نتایج تجزیهوتحلیل دادهها عبارت است از: مدیریت بحران در سطح 1، انعطافپذیری سازمانی در سطح 2، ظرفیت مصونسازی در سطح 3، منابع در دسترس در سطح 4، محیط حمایتکننده و تعاملات متقابل میان سازمانها در سطح 5، آموزش در مورد تابآوری در سطح 6، زیرساختهای فناوری اطلاعات و برنامههای اقتضایی و استراتژیک در سطح 7 و تدوین خطمشیهای تابآوری سازمانی در سطح 8. به عبارت دیگر، ساپکو به منظور افزایش تابآوری در شرایط کنونی اقتصاد و تحریمهای بینالمللی بایستی قوانین مرتبط با تابآوری را تصویب کند. اتخاذ قوانین از سوی ساپکو به منزله تعهد وی نسبت به برنامههای پیادهسازی تابآوری است. وی بایستی بتواند با تحلیل وضعیت اقتصادی کنونی و شرایط آتی بازار، تهدیدهایی از قبیل تورم و افزایش قیمتها را شناسایی کند. همچنین باید اهداف تابآوری و سازوکارهای اجرای آن را به مدیران ارشد، مدیران میانی و افراد کلیدی آموزش دهد. ساپکو باید با سازمانها و شرکتهای داخلی که در حوزه تولید و تأمین قطعات فعالیت دارند، همکاری همهجانبه داشته باشد. به دیگر سخن، نگاه ساپکو بایستی به تولیدات داخلی و ارتباط مؤثر با ایشان باشد. درنهایت، بایستی بتواند منابع مالی و دارایی خود را به صورت کارا مدیریت کند تا در برابر تهدیدات مصون بماند.