فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) ارتشاح سلول‌های اندوتلیال و آنژیوژنز را تحریک می‌کند. افزایش بیان VEGF با پیامد بالینی ضعیف در بسیاری از بدخیمی‌ها مرتبط بوده است. چندین مطالعه نیز بیان افزایش یافته‌ی VEGF را در کارسینوم پاپیلری تیروئید گزارش کرده‌اند. لذا مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی بیان VEGF در کارسینوم پاپیلری تیروئید و ارتباط آن با عوامل موثر بر پیش‌آگهی انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه‌ی مقطعی، در مجموع 80 نمونه‌ی بلوک پارافینی کارسینوم پاپیلری تیروئید از بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان شهید مصطفی خمینی (ره) تهران طی سال‌های 1396 تا 1400 مورد رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی با مارکر VEGF قرار گرفتند. شدت بیان VEGF در سلول‌های توموری به صورت خفیف (کمتر از 25%)، متوسط (50-25%) و قوی (بیشتر از 50%) درجه‌بندی شد. ارتباط درجه‌ی بیان VEGF با فاکتورهای سن، جنسیت، اندازه‌ی تومور، تهاجم به کپسول و متاستاز به غدد لنفاوی با SPSS 16 مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.نتایج: میانگین سن بیماران مورد بررسی 48/14±56/40 سال و 58 بیمار (5/72%) زن بودند. بیان خفیف، متوسط و قوی VEGF به ترتیب در 3/21%، 35% و 8/43% نمونه‌ها مشاهده شد. ارتباط آماری معنی‌داری بین بیان VEGF با سن، جنسیت و اندازه‌ی تومور وجود نداشت. افزایش بیان VEGF به طور معنی‌داری با فراوانی بالاتر تهاجم به کپسول و متاستاز غدد لنفاوی مرتبط بود (P<0.001).نتیجه‌گیری: افزایش بیان VEGF به طور شایع در کارسینوم پاپیلری تیروئید مشاهده می‌شود. بیان افزایش‌یافته‌ی VEGF یک فاکتور خطر مستقل برای تهاجم به کپسول و متاستاز به غدد لنفاوی بوده و می‌تواند به عنوان یک فاکتور پیش‌آگهی منفی و همچنین یک فاکتور بالقو‌ه‌ی درمانی در کارسینوم پاپیلری تیروئید مطرح باشد.