وجود تکوینی و اعتباری دین از دیدگاه استاد جوادی آملی
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری کلام اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
چکیده
چکیدهمسئله دین همواره مورد توجه پژوهشگران بوده و درباره آن مطالب فراوانی مطرح شده است؛ از طرفی آموزههای دین غالباً به شکل الفاظ اعتباری در دسترس بشر قرار دارد. بر این اساس گذشتگان غالباً دین را به عنوان امری اعتباری معرفی کردهاند. در این میان استاد جوادی آملی متفطن این معنا شدهاند که امر اعتباری صرف نمیتواند مانند دین منشأ آثار فراوان باشد. دین مسبوق و ملحوق به امور تکوینی فراوانی است. برخی از این پشتوانههای تکوینی عبارتاند از: انطباق با نظام تکوینی جهان و مراحل وجودی انسان؛ انطباق احکام دین با مصالح و مفاسد واقعی امور؛ آثار تکوینی التزام و عدم التزام به دین در روح انسان و در زندگی دنیوی و تجسم آنها در زندگی اخروی. استاد پس از تفکیک دین از امور اعتباری محض، مطلب جدیدتری را ارائه میکنند و آن اینکه وجود اعتباری دین، نهتنها اعتبار محض نیست، بلکه خود، قسمی از اقسام وجود حقیقی است و تقسیم وجود به حقیقی و اعتباری یک تقسیم فلسفی از جنس تقسیمات وجود است. مقاله حاضر ضمن شرح نظرات استاد در این دو زمینه با بیان چند مطلب انتقادی، به این نتیجه میرسد که ابعاد و لوازم نظریه حقیقیدانستن وجود اعتباری دین چندان روشن نیست.