پاسخ ذرت به تنش شوری با استفاده از مدلهای جذب آب در فصول مختلف
نویسندگان
doi
10.22059/ijswr.2019.281105.668201چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی برهمکنش تنش شوری و تقاضای تبخیر بر جذب آب توسط گیاه ذرت انجام شد. آزمایشها در دو فصل بهار و پاییز در گلخانه بهصورت طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار در سال 1396 انجام شدند. جذب آب ذرت بهصورت روزانه تحت مکش 100 سانتیمتر در سطوح شوری 0، 7/1، 36/3، 33/6 و 35/8 دسیزیمنس بر متر اندازهگیری شد. قابلیت هدایت الکتریکی در گلدانها بعد از شروع اعمال تیمار ثابت نگه داشته شد. حد آستانه شوری بر اساس شوری آب آبیاری برای فصل بهار 52/0 و برای فصل پاییز 48/1 دسیزیمنس بدست آمد که نشاندهنده حساسیت بیشتر ذرت به تنش شوری تحت شرایط تقاضای تبخیر بالا نسبت به تقاضای تبخیر پایین میباشد. تنش شوری اعمالشده بهطور معنیدار جذب آب و عملکرد گیاه را در هر دو فصل بهار و پاییز تحت تأثیر قرار داد. مقادیر عملکرد و جذب آب برآورد شده با استفاده از توابع کاهش نشان داد که مدل نمایی ونگنوختن-هافمن دقت بالاتری از مدل خطی ماس-هافمن برای عملکرد داشت درحالیکه صحت مدل خطی بیشتر از مدل نمایی برای جذب آب بهویژه در فصل پاییز بود. بهطور کلی نتیجه گرفته شد، پاسخ گیاه به تنش شوری در شرایط تقاضای تبخیر متفاوت یکسان نیست.