تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر میزان پروتئین‌های داینامیک میتوکندری و میتوفاژی (FUNDC1 و NIX) در عضله نعلی موش‌های صحرایی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران.

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران.

4 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2024.18732.1448
چکیده

مقدمه و هدف: عملکرد و کیفیت میتوکندری برای زندگی انسان بسیار حائز اهمیت است. مسیرهای بسیاری در تنظیم کیفیت میتوکندری مانند میتوفاژی دخیل هستند. فعالیت‌های ورزشی به عنوان یک استرس فیزیکی می‌تواند روی میتوفاژی تاثیر بگذارد؛ بنابراین، هدف از انجام تحقیق حاضر، تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر میزان پروتئین‌های داینامیک میتوکندری و میتوفاژی (FUNDC1 و NIX) در عضله نعلی موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار می‌باشد.مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، تعداد 12 سر موش‌ صحرایی از نژاد ویستار با میانگین وزنی 30±280، به صورت تصادفی به دو گروه: 1. گروه کنترل، 2. HIIT (هر گروه 6 سر) تقسیم شدند. موش‌های‌ صحرایی گروه HIIT به مدت 8 هفته، هر هفته 5 جلسه و هر جلسه شامل 10 تناوب با شدت بالا به مدت 3 دقیقه با تناوب‌های استراحتی 2 دقیقه‌ای تمرین کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین بافت عضله اسکلتی نعلی از بدن حیوان جدا شد. محتوای متغیرها از طریق روش آزمایشگاهی وسترن‌بلات اندازه‌گیری شد. داده‌ها از طریق آزمون t-مستقل در نرم‌افزارهای SPSS نسخه 27 و گراف‌پد پریسم نسخه 2/10 تجزیه و تحلیل شد. سطح معنا‌داری 05/0≥p در نظر گرفته شد.نتایج: محتوای درون سلولی پروتئین‌ FUNDC1 کاهش معنی‌داری را در گروه HIIT نسبت به گروه کنترل نشان داد (0001/0P=)؛ اما این تفاوت در محتوای پروتئین NIX معنی‌دار نبود (69/0P=).نتیجه‌گیری: تنظیم سلولی این عوامل می‌تواند به معنی تنظیم بهینه میتوفاژی از طریق تمرین‌های ورزشی مانند HIIT باشد. برای روشن شدن تاثیرگذاری تمرین‌های ورزشی نیاز به مطالعات بیشتری در این زمینه می‌باشد.