بررسی تأثیر مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر، رشد اقتصادی و کیفیت حکمرانی بر انتشار CO2 در کشورهای آسیایی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران، و عضو هیات علمی دانشکده علوم مدیریت دانشگاه ولایت ایرانشهر

2 استاد گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.29252/jem.2022.225029.1698
چکیده

مطالعۀ حاضر به بررسی رابطۀ بین انرژی‌های تجدیدپذیر، انرژی‌های تجدیدناپذیر، رشد اقتصادی، کیفیت حکمرانی و انتشار CO2 به عنوان شاخصی از کیفیت محیط زیست در کشورهای توسعه ‌یافته و کشورهای درحال توسعه آسیایی بین سال‌های 1996 تا 2019 پرداخته است. آزمون علیت داده‌های تابلوئی در کوتاه‌مدت نشان‌دهندۀ رابطۀ علیت یک‌طرفه از سمت رشد اقتصادی به  انرژی تجدیدناپذیر و تأیید فرضیه حفاظت در هر دو گروه است. همچنین رابطه علیت یک طرفه از سمت تولید ناخالص داخلی به سمت انتشار CO2 و کیفیت حکمرانی در هر گروه ار کشورها مشاهده می‌شود. نتایج حاصل از برآوردگر حداقل مربعات معمولی پویا در هر دو گروه حاکی از تأثیر مثبت رشد اقتصادی و انرژی تجدیدناپذیر بر انتشار CO2 است. همچنین ضرایب به‌دست آمده بیانگر این است که افزایش مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر و بهبود شاخص کیفیت حکمرانی موجب کاهش انتشار CO2 و بهبود کیفیت محیط زیست می‌شود. با توجه به نتایج فوق پیشنهاد جایگزینی منابع انرژی تجدیدناپذیر با منابع انرژی تجدیدپذیر از طریق دنبال‌کردن سیاست‌های محدودکنندۀ انرژی تجدیدناپذیر و سیاست‌های تشویق‌کننده انرژی تجدیدپذیر ارائه می‌شود. همچنین برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری در توجه به شاخص‌های حکمرانی و حرکت به سوی حکمرانی خوب توسط حکومت، نهادهای دولتی و بخش خصوصی که می‌تواند موجب حرکت در مسیر توسعۀ پایدار نیز شود.