فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: نشان داده شده است که حدود 80 درصد مرگ و میر در بیماران دیابتی ناشی از اختلالات قلبی عروقی است که به آن بیماری قلبی دیابتی گفته می‌شود، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو نوع تمرین (تداومی و تناوبی) و داروی آترواستاتین بر بیان ژن‌های VEGF و MMP2 بافت آئورت موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی مدل دیابتی بود.مواد و روش ها: 40 سر موش سفید بزرگ آزمایشگاهی نر، که در 8 گروه به‌صورت تصادفی تقسیم‌بندی شدند: شامل 1) کنترل، 2) دیابتی، 3) دیابتی+ تداومی، 4) دیابتی+ تناوبی، 5) آترواستاتین، 6) تداومی+ آترواستاتین، 7) تناوبی+ آترواستاتین و 8) سالین. موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی دو نوع تمرین تداومی و تناوبی را 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته اجرا کردند. آترواستاتین به‌صورت روزانه با دوز 20 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به‌صورت درون صفاقی به آنان تزریق شد. به‌منظور تعیین معنادار‌بودن تفاوت بین گروه‌ها از تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.نتایج: سطوح MMP2 گروه دیابت در سطح معناداری 05/0 نسبت به گروه کنترل افزایش معنا‌دار، و گروه‌های مکمل، تناوبی، تناوبی-مکمل و تداومی-مکمل نسبت به گروه دیابت کاهش معناداری یافت. سطوح VEGF گروه دیابت نسبت به گروه کنترل افزایش معنادار و گروه تناوبی-مکمل نسبت به گروه دیابت کاهش معنادار یافت.نتیجه‌گیری: این احتمال وجود دارد که تمرین تناوبی در ترکیب با آترواستاتین بتواند از طریق کاهش ژن‌های VEGF و MMP2 بافت آئورت و بهبود آنژیوژنز که در اثر القای دیابت مختل شده بود، دارای اثر حفاظتی بر آئورت باشد.