ارزیابی کمی و کیفی توان تولید اکسین (IAA) برخی سویه‌های سیانوباکتر جداسازی شده از شالیزارهای استان گیلان

نویسندگان
doi
10.22059/ijswr.2015.56747
چکیده

سیانوباکترها گروهی از پروکاریوت‌ها هستند که از نظر پتانسیل تولید مواد محرک رشد گیاه، به‌ویژه در زمینة تولید هورمون‏های گیاهی، کمتر دربارة آن‌ها تحقیق و مطالعه شده است. در این تحقیق توان تولید ایندول استیک اسید (IAA) سویه‏های سیانوباکتریایی جداسازی‌شده از شالیزارهای استان گیلان به طور کمّی و کیفی ارزیابی و پتانسیل آن‌ها بر شاخص‏های جوانه‏زنی بذرهای برنج بررسی شد. نتایج نشان داد توان تولید هورمون IAA در چند جدایة سیانوباکترهای شناسایی‌شده وجود دارد. در تیمار بدون اسید آمینة ال‌ـ تریپتوفان جدایه‏های GGuCy-34 و GGuCy-42 به ترتیب 98 / 14 و 83 / 10 میکروگرم IAA بر میلی‏لیتر بر کلروفیل a ، در تیمار 100 میلی‏گرم بر میلی‏لیتر ال‌ـ تریپتوفان جدایه‌های GGuCy-34 و GGuCy-15 و GGuCy-42 به ترتیب 7 / 23 و 46 / 17 و 81 / 15 میکروگرم IAA بر میلی‏لیتر بر کلروفیل a ، و در تیمار 500 میلی‏گرم بر میلی‏لیتر ال‌‌ـ تریپتوفان جدایه‏های GGuCy-15 و GGuCy-16 به ترتیب 16 / 29 و 61 / 21 میکروگرم IAA بر میلی‏لیتر بر کلروفیل a بیشترین مقادیر اکسین (IAA) را تولید کردند. نتایج نشان می‌دهد تولید میزان IAA به نوع جدایه و شرایط محیط کشت بستگی کامل دارد. انرژی و سرعت جوانه‏زنی بذرها تحت تأثیر سویه‏های GGuCy-25، GGuCy-42، GGuCy-41، GGuCy-26، و GGuCy-50 و وزن خشک ریشه‏چه و ساقه‏چه در بذر‌های تلقیح‌شده با سویه‏های GGuCy-42، GGuCy-50، و GGuCy-25 بیشترین افزایش را داشته است.