کاربرد مدل‏ سازی معکوس در برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچه‏ای معمولی و یک‌درمیان

نویسندگان
doi
10.22059/ijswr.2014.51616
چکیده

هدف این پژوهش برآورد ضرایب نفوذپذیری و زبری در آبیاری جویچه‏ای با استفاده از مدل‏سازی معکوس، به عنوان روشی غیر مستقیم، است. بدین منظور، از مدل شبیه‌سازی آبیاری سطحی در مدل‏سازی معکوس استفاده شد. از الگوریتم ژنتیک و هفت تابع هدف، که شامل کمینه‌کردن اختلاف مقادیر اندازه‏گیری و شبیه‏سازی‌شدة‏ زمان پیش‌رَوی و زمان پس‌رَوی و حجم کل رواناب و ترکیبی از آن‌ها بود، برای تعیین مقادیر بهینة ضرایب نفوذپذیری و زبری استفاده شد. نتایج نشان داد تابع هدفی که توانست اختلاف مقادیر شبیه‏سازی و اندازه‏گیری‌شدة‏ همه پارامترها را به صورت هم‌زمان کمینه کند ضرایب نفوذپذیری و زبری را با دقت بالایی تخمین زد. درصد خطای نسبی در برآورد زمان پیش‌رَوی، زمان پس‌رَوی، و دبی رواناب در روش مدل‌سازی معکوس به‌ترتیب در محدودة 3 / 1ـ 5 / 1، 4 / 3ـ 1 / 4، و 4 / 0ـ 5 / 12 و در روش الیوت و واکر به‌ترتیب در محدودة 7 / 18ـ 6 / 26، 4 / 3‌ـ ‌7 / 3، و 5 / 12‌ـ 0 / 13 برای دو روش آبیاری جویچه‌ای معمولی و یک‌درمیان به‌دست آمد.