اثر هیدروژن پراکسید و منابع آهن در پالایش خاک‌های آلوده به نفت (کروزن) با استفاده از روش شیمیایی فنتون

نویسندگان
doi
10.22059/ijswr.2013.50408
چکیده

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مقادیر مختلف هیدروژن پراکسید و تیمارهای مختلف آهن در پالایش خاک‌های آلوده به نفت با استفاده از روش شیمیایی فنتون صورت پذیرفت. بدین منظور 10 نمونه خاک از اطراف پالایشگاه نفت تهران برداشته و پس از آماده‌سازی با دو سطح 10 و 20 درصد از نفت (کروزن) در سه تکرار آلوده شد. خاک‌‌ها پس از رسیدن به شرایط تعادل با استفاده از روش شیمیایی فنتون و با اعمال مقادیر  (H 1 )006 / 0،  (H 2 )009 / 0،  (H 3 )012 / 0،  (H 4 )018 / 0،  (H 5 )059 / 0، (H 6 ) 088 / 0 اکی‌والان از هیدروژن پراکسید به 20 گرم نمونه تیمار شدند. همچنین بر اساس واکنش فنتون از آهن به‌مثابة کاتالیزور در سه حالت بدون افزودن آهن (F 1 )، سکوسترین [EDDHA-Na-Fe] به‌منزلة منبع آهن آلی (F 2 )، و فروسولفات به‌منزلة منبع آهن معدنی (F 3 ) استفاده شد. قالب آماری آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایة طرح کاملاً تصادفی بود. نتایج تجزیة واریانس نشان داد اختلاف معناداری بین مقادیر پراکسید هیدروژن مصرفی، سطح آلودگی، نوع خاک، و منبع آهن با میزان حذف نفت از خاک وجود دارد (P<0.01). نتایج نشان داد در همة نمونه‌ها و سطوح پراکسید هیدروژن، راندمان پالایش در تیمار 10 درصد آلودگی بیشتر از تیمار 20 درصد است (p≤0.1). بالاترین راندمان پالایش در سطح آلودگی 10 درصد مربوط به تیمار H 6 F 3 (72 / 90%) و در سطح آلودگی 20 درصد مربوط به تیمار H 6 F 2 (24 / 87%) و کمترین راندمان پالایش در هر دو سطح آلودگی در تیمار H 1 F 1 (برای تیمار 10% و 20% به‌ترتیب 96 / 54% و 91 / 41%) رخ داد. هبستگی منفی و معناداری بین درصد رس، کربنات کلسیم معادل، و pH با درصد پالایش در هر دو سطح 10 و 20 درصد آلودگی مشاهده شد. در حالی که همبستگی بین درصد شن با میزان پالایش مثبت به‌دست آمد.