فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: کم‌تحرکی باعث بروز مقاومت به انسولین و دیابت است. مقاومت به انسولین یکی از ویژگی‌های بارز دیابت نوع 2 است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین پیلاتس یا تراباند بر سطح سرمی گلوکز، نشانگرهای مقاومت به انسولین، درد نوروپاتی و برخی شاخص‌های عملکردی زنان مبتلا به دیابت نوع دو بود.مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 34 زن مبتلا به بیماری دیابت نوع دو به‌صورت تصادفی در سه گروه پیلاتس (12 نفر)، گروه تراباند (11 نفر) و کنترل (11 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه انجام شد. برای بررسی تغییرات شاخص درد از روش آماری آنالیز واریانس اندازه‌گیری تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. از روش تی زوجی و آنالیز کوواریانس دوطرفه به ترتیب برای تغییرات درون و بین‌گروهی استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد غلظت گلوکز ناشتا، انسولین، شاخص مقاومت به انسولین، تنها در گروه تمرین تراباند کاهش معنی‌داری یافت؛ درصورتی‌که تغییر معنی‌داری در گروه‌های پیلاتس و کنترل دیده نشد. شاخص درد معنی‌دار بود (01/0 =p)، میزان استقامت عضلانی، انعطاف‌پذیری و حداکثر اکسیژن مصرفی در هر دو گروه پیلاتس و تراباند افزایش معنی‌داری یافت (01/0 =p).نتیجه‌گیری: تمرینات ورزشی از نوع تراباند نسبت به پیلاتس باعث تغییرات آماری و بالینی بیشتر در غلظت گلوکز ناشتا، انسولین، شاخص مقاومت به انسولین می‌شود. بنابراین می‌توان از تمرین تراباند برای بهبود بیماران دیابتی نوع دو و جلوگیری از تأثیر مخرب دیابت برای زنان مبتلا به دیابت نوع دو استفاده کرد.