فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: کاهش حجم عضلانی یک عامل مهم برای کاهش عملکردهای بدن در پیری می‌باشد. مسیرهای سلولی پیچیده مانند اتوفاژی به‌شدت به سلامت مرتبط است و ارتباط پیچیده‌ای بین اتوفاژی و پیری وجود دارد؛ بنابراین هدف از انجام تحقیق حاضر تأثیر تمرین مقاومتی بر محتوای پروتئین‌های اتوفاژی Beclin1 و Ambra1 در عضله بازکننده طویل انگشتان پا (EDL) موش‌های صحرایی سالمند بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع تجربی-بنیادی است که 12 سر موش صحرایی نر 20 ماهه از نژاد اسپراگ‌داولی با میانگین وزنی 30±400 گرم به‌صورت تصادفی به 2 گروه: 1. کنترل (6 سر) و 2. تمرین مقاومتی (6 سر) تقسیم شدند. برنامه تمرین مقاومتی شامل صعود از نردبان مخصوص جوندگان به مدت 8 هفته، هفته‌ای 3 جلسه بود. آزمودنی‌ها از یک نردبان عمودی با شیب 85 درجه به طول یک متر با 26 پله و دو سانتی‌متر فضای بین هر پله بالا می‌رفتند. بعد از 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین EDL از بدن موش‌های صحرایی برداشته شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق آزمون t-مستقل در نرم‌افزار گراف‌پد پریسم نسخه 5/9 انجام شد. سطح معنی‌داری P≤0.05 بود.نتایج: هشت هفته تمرین مقاومتی منجر به کاهش میزان پروتئین Beclin1 (0001/0P=) و Ambra1 (0212/0P=) در عضله EDL موش‌های صحرایی پیر شد.نتیجه‌گیری: کاهش محتوای درون‌سلولی این عوامل از طریق انجام تمرین مقاومتی می‌تواند از اتوفاژی سلول‌های عضلانی آزمودنی‌های سالمند جلوگیری کند و این به معنای آتروفی کمتر است.