درآمدی بر معنا و امکانسنجی فلسفه دین اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه اخلاق دانشگاه قم (نویسنده مسئول).
2 استاد گروه فلسفه پردیس فارابی دانشگاه تهران
doi
02.103چکیده
این مقاله با هدف بررسی چیستی فلسفه دین اسلامی و امکانسنجی تحقّق آن نگاشته شده است. بدین منظور با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای تلاش شده است از طریق مشخصکردن تفاوتها و تمایزهای فلسفه دین اسلامی با فلسفه دین فعلی، از منظر موضوع، روش، غایت، و منبع الهام، چهار معنای قابل تصور و تحقّق برای فلسفه دین اسلامی تعریف شود. مطابق با تعریف اول فلسفه دین اسلامی که بر اساس تمایز موضوع است، فلسفه دین اسلامی، فلسفه دینی است که موضوع تفکر فلسفی در آن، دین اسلام است. تعریف دوم بر اساس تمایز روش است و مطابق آن، فلسفه دین اسلامی، فلسفه دینی است که مبتنی بر روش فلسفه اسلامی و متکی بر مبانی آن، به تفکر فلسفی در زمینه دین میپردازد؛ همان طور که مثلاً فلسفه دین تحلیلی و فلسفه دین قارهای این چنیناند. معنای سوم ذکرشده، مبتنی بر فراورده و محصول فعالیت فلسفی است که مطابق آن، فلسفه دین اسلامی، فلسفه دینی است که نتایج تفکر فلسفی درباره دین، موافق و سازگار با آموزههای اسلامی باشد؛ حتی اگر آن فعالیت فلسفی، مبتنی بر مبانی و روش فلسفه اسلامی موجود نباشد. فلسفه دین اسلامی در معنای چهارم، فلسفه دینی است که با الهام از قرآن و روایات، آموزههای اسلامی درباره دین را هماهنگ با روش فلسفی بازسازی میکند و مبتنی بر آن به تفکر فلسفی در زمینه دین میپردازد؛ همچنین در این مقاله کوشش شده است دلایل مخالفان اضافهشدن قید اسلامی به فلسفه دین، نقد و بررسی شود.