تأثیر گزنه همراه با تمرین استقامتی بر شاخص‌های اسپرماتوژنز در بیضه موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی دیابتی‌شده توسط استرپتوزوتوسین

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

3 گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

4 گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2024.17830.1358
چکیده

مقدمه و هدف: امروزه دیابت یک مشکل بهداشتی بزرگ با شیوع فزاینده در مردان است. بیان شده است که گلوکز بالا منجر به افزایش استرس اکسیداتیو و آپوپتوز در سلول‎های بیضه می‌شود و باعث مرگ سلول‌های بیضه و ناباروری نیز می‌شود. این مطالعه به بررسی و تعیین اثر عصاره هیدروالکلی گزنه و تمرینات استقامتی بر ضرایب اسپرماتوژنز در موش‌های سفید بزرگ نر دیابتی‌شده توسط STZ انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش سفید بزرگ آزمایشگاهی با وزن 200-220 گرم به‌صورت تصادفی به 5 گروه کنترل-سالم (HC)، گزنه-دیابت (DG)، تمرین-دیابت (DT)، گزنه-تمرین-دیابت ((DTG) و کنترل-دیابت (DC) تقسیم شدند. تمرین استقامتی در 6 هفته طبق پروتکل اجرا شد. به‌طور هم‌زمان، موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی گروه‌های DG و DTG عصاره هیدروالکلی گزنه را به میزان 45 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کردند. بعد از 6 هفته بیضه‌ها برداشته و با تکنیک H & E رنگ‌آمیزی شدند.نتایج: در گروه DTG و گروه DG، هر دو شاخص SI (spermatogenesis index) و RI (repopulation index) در مقایسه با گروه DT بالاتر بود و به نتایج گروه HC نزدیک بود. همچنین بررسی‌های حاصل از هیستوپاتولوژی بیضه در این دو گروه بهبود بالاتری در مقایسه با گروه DT نشان دادند و نتایج مشابهی با نتایج گروه HC به‌دست آمد.نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که دیابت اثرات مخربی بر اسپرماتوژنز و بافت بیضه دارد و تجویز گزنه و تمرینات استقامتی همراه با یکدیگر می‌تواند با بهبود درصد SI و RI، سلول‌های اسپرماتوژنیک در لوله‌های سمی‌نیفر را از اثرات مضر دیابت محافظت کند.