مقایسه تأثیر 6 هفته تمرین هوازی و تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان uPA و uPARدر بافت تومور موش‌های ماده مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 گروه فیزیولوژی فعالیت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22070/daneshmed.2024.18022.1381
چکیده

مقدمه و هدف: در چند دهه گذشته، پژوهش در زمینه نقش فعالیت بدنی در پیشگیری از ابتلا به سرطان و پیشرفت بیماری، موضوع مورد توجه بسیاری از پژوهشگران بوده است. هدف از این پژوهش، مقایسه تأثیر 6 هفته تمرین هوازی و تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان uPA و uPAR در بافت تومور موش‌های ماده مبتلا به سرطان پستان بود. مواد و روش ها: 24 سر موش balb c ماده مبتلا به سرطان پستان، به‌طور تصادفی به 3 گروه تومور (T)، تومور+تمرین هوازی (T+AE) و تومور+تمرین تناوبی شدید (T+HIIT) تقسیم شدند. گروه T+AE، تمرین استقامتی فزاینده دویدن روی نوارگردان را به مدت 6 هفته/5 روز/60 دقیقه اجرا کردند. گروه T+HIIT، 6 هفته/3 روز/60 دقیقه، پروتکل تمرین تناوبی خیلی شدید را اجرا کردند. سپس موش‌ها کشته شدند، بافت تومور برداشته و در نیتروژن مایع فریز شد. بیان ژن‌های uPA و uPAR به روش Real Time-PCR سنجیده شد. ΔCT، ΔΔCT، Fold change، آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون توکی، در سطح معناداری (05/0>P) با نرم‌افزار GENEX محاسبه شد. نتایج: پژوهش حاضر نشان داد در گروه T+AE در مقایسه با گروه T، بیان uPA و uPAR، به‌ترتیب 07/2 و 55/2 برابر کاهش (00/0P=) یافت. در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T، بیان uPA و uPAR، به‌ترتیب 25/ 4 و 74/7 برابر کاهش (00/0P=) و در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T+AE، بیان uPA و uPAR، به‌ترتیب 04/2 و 03/3 برابر کاهش (00/0P=) یافت. نتیجه‌گیری: تمرین هوازی و تمرین تناوبی خیلی شدید احتمالاً با کاهش بیان uPA و uPAR، در پیشگیری از پیشرفت بیماری سرطان پستان مؤثر است.