پرسش از امکان مدرنیسم اسلامی ایرانی در گذار به سوی پیشرفت اسلامی ایرانی
نویسندگان
1 گروه فلسفه پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
doi
06.103چکیده
مقالۀ حاضر تحقیقی در باب امکان طرح نظری و تحقق عینی مدرنیسم اسلامی ایرانی و چیستی رهیافت صحیح طرح تجدد و نوگرایی اسلامی ایرانی است؛ از این رو پس از واکاوی معنایی ابعاد معرفتی و تکنولوژیک مدرنیسم، بنیادهای فلسفی مدرنیسم را با توجه به وقایع تاریخی و روند تکوّن مدرنیته تشریح نموده است تا ابعاد هویتی مدرنیسم را آشکار ساخته، به مثابه مبنای تحلیل در قِبال پرسش مطرحشده، به کارگیرد. در ادامه با اتخاذ روش زمینهکاوی تاریخی- اجتماعی، روند تاریخی شکلگیری جریانهای فکری در ایران در مواجهه با مدرنیسم، بهخصوص آرا و جریانهای پس از انقلاب اسلامی را بررسی نموده است تا فضای کلی گرایشهای نظری و عملیای که به تاروپود اندیشهورزیِ دوران معاصر شکل دادهاست، در قالب مدل ارائهشده ترسیم شود. سپس بر مبنای تحلیل ناشی از انباشت آرا و نقادیها به ارزیابی گرایشهای موجود پرداخته و درنهایت به این جمعبندی رسیده است که طرح مدرنیسم اسلامی ایرانی، طرحی خودمتناقض بوده و به منظور نیل به پیشرفت و توسعۀ تعالیبخش، همراه با حفظ استقلال و هویت اسلامی ایرانی لازم است، پس از نقادی جریانهای مختلف تجددخواهی و منتقدان آن، رهیافتی مبنا قرار گیرد که بر اساس مبادی، مبانی و روش معرفت اسلامی و با توجه به میراث تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ایران اسلامی تقوّم یافته است.