فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: اضافه‌وزن و چاقی در دوران نوجوانی با طیف گسترده‌ای از عوارض و افزایش خطر بروز ناگهانی مشکلات جسمی، اختلالات روانی و برخی سرطان‌ها همراه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تعاملی تمرین اسپینینگ و مصرف کپسایسین بر ترکیب بدن و Vo2max نوجوانان دارای اضافه‌وزن انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه‌تجربی، با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه دارونما، 60 نوجوانان دارای اضافه‌وزن (میانگین سن: 14/1± 46/15 سال؛ وزن: 34/3± 37/65 کیلوگرم؛  BMI=26.52±1.38  کیلوگرم بر مترمربع)، به شیوه هدفمند انتخاب و با استفاده از روش تصادفی به 4 گروه همگن 15 نفری (تمرین، مکمل، ترکیبی و دارونما) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی اسپینینگ به مدت 10 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام شد. همچنین آزمودنی‌های گروه‌های مکمل و ترکیبی، کپسول حاوی 500 میلی‌گرم عصاره کپسایسین را همراه با صبحانه معمول به مدت 10 هفته دریافت کردند. اندازه‌گیری قد، وزن، شاخص BMI، و VO2max در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام گرفت. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های کواریانس چندمتغیری و تعقیبی بنفرونی استفاده شد.نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که مداخلات تمرین و ترکیبی (تمرین + مکمل) باعث کاهش معنادار وزن، درصد چربی و شاخص BMI نوجوانان شد (001/0=P). بااین‌وجود، مداخله مکمل اگرچه باعث بهبود متغیرها شد، ولی این تغییرات معنادار نبود. علاوه‌‌براین، افزایش معنادار Vo2max در دو گروه تمرین و ترکیبی مشاهده شد (001/0=P). همچنین، میانگین تغییرات ایجادشده ناشی از گروه ترکیبی بر تمام متغیرها به‌طور معناداری بیشتر از گروه‌های تمرین و مکمل به‌تنهایی بود.نتیجه‌گیری: این یافته‌ها، بیانگر آثار سودمند تأثیر تعاملی تمرین اسپینینگ و مصرف کپسایسین بر ترکیب بدن و Vo2max نوجوانان است. ازاین‌رو، استفاده ترکیبی از تمرینات اسپینینگ و مکمل‌ کپسایسین به‌عنوان یک روش پیشگیری و کاهش وزن مناسب به نوجوانان توصیه می‌شود.