فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: دیابت نوعی بیماری متابولیکی است که با اختلالات ناباروری و آپوپتوز بافت بیضه همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 6 هفته تمرین استقامتی همراه با مصرف عصاره هیدروالکلی گزنه بر آپوپتوز بافت بیضه موش‌‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی دیابتی انجام گرفته است. مواد و روش ها: 58 سر موش سفید بزرگ آزمایشگاهی نر ویستار به‌طور تصادفی به پنج گروه «سالم کنترل»، «دیابت کنترل»، «دیابت تمرین»، «دیابت مکمل» و «دیابت تمرین مکمل» تقسیم شدند. با تزریق درون صفاقی محلول mg/kg 45STZ حل‌شده در بافر سیترات تازه دیابت القا شد. عصاره گیاه گزنه به مدت 6 هفته به حیوان گاواژ شد. پروتکل تمرین استقامتی به مدت 6 هفته انجام شد و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی تشریح شدند و بافت بیضه‌شان استخراج شد. برای بررسی آپوپتوز بافت بیضه از روش رنگ‌آمیزی تانل استفاده شد. برای بررسی نتایج از آزمون‌های کلموگروف اسمیرنوف و لون برای بررسی نرمال‌بودن داده‌ها و همگنی واریانس‌ها استفاده شد. همچنین برای مقایسه گروه‌ها در متغیرهای مورد مطالعه از تحلیل واریانس یک‌سویه (آزمون تعقیبی توکی) استفاده شد. نتایج: آنالیز داده‌ها نشان داد که آپوپتوز در گروه‌های «دیابت تمرین»، «دیابت مکمل» و «دیابت تمرین مکمل» نسبت به گروه «دیابت کنترل» کاهش معناداری داشت (001/0 =P). عصاره گیاه گزنه و تمرین استقامتی در موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی دیابتی موجب کاهش آپوپتوز بافت بیضه شدند. نتیجه‌گیری: مصرف عصاره هیدروالکلی گزنه به همراه تمرین استقامتی می‌تواند باعث کاهش آپوپتوز بافت بیضه موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی دیابتی شود؛ لذا پیشنهاد می‌شود از ورزش به‌عنوان یک مداخله غیردارویی و گیاه گزنه که یک مداخله غیرشیمیایی است در جهت کاهش عوارض ناشی از دیابت در حیطه باروری استفاده شود.