مدل معادلات ساختاری اضطراب کرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتکلیفی در دانشجویان پزشکی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2023.18037.1382چکیده
مقدمه و هدف: موقعیتهای مبهم و بحرانی مربوط به سلامت مانند پاندمی ویروس کرونا، انواع اضطراب در افراد را تولید کرد که میتوان از اضطراب مرگ و در پی آن از عدم تحمل بلاتکلیفی نام برد. هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه اضطراب کرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتکلیفی در دانشجویان پزشکی بود.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- همبستگی با تکیه بر روش معادلات ساختاری بود که در سال تحصیلی 1401-1400 طراحی و اجرا شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان شاغل به تحصیل رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بود. بر این اساس، 350 دانشجو (با پایه تحصیلی کارورز یا کارآموز و دانشجویانی که به بخش و بر بالین بیماران میرفتند) بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. شرکتکنندگان به مقیاسهای اضطراب کرونا قبادیان قادیکلایی، اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران پاسخ دادند. دادهها از طریق SPSS-26 و AMOS-25 تحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد که اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتکلیفی بر اضطراب کرونا اثر مستقیم و معنادار دارند (001/0>P). بهعبارتدیگر، شاخصهای نیکویی برازش (892/0)، نیکویی برازش تعدیلشده (882/0) و برازش نرمشدۀ (629/0) بهدستآمده نشان میدهند مدل معادلات ساختاری بین اضطراب کرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتکلیفی از برازش مناسبی برخوردار است.نتیجهگیری: بر اساس نتایج بهدستآمده به نظر میرسد دانشجویان پزشکی به دلیل تجربه کم شغلی، در مقابل شیوع ویروس کرونا دچار اضطراب شدید شدند؛ بنابراین پیشنهاد میشود در مطالعات آینده پژوهشگران با استفاده از این ابزارها یا متغیرهای مشابه روی نمونههای دیگر مثل پرستاران و پزشکان باتجربه این مطالعه را انجام دهند.