هم‌گفت‌گرایی در دو رمان معاصر ایرانی و فرانسوی: پائیز فصل اخر سال است از نسیم مرعشی و سه زن توانمند از ماری ایندیای

نویسندگان

1 استادیار زبان وادبیات فرانسه، دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد زبان وادبیات فرانسه، دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jor.2022.340799.2285
چکیده

این مقاله با رویکرد تحلیل گفتمان به بررسی هم­گفت­گرایی در دو رمان پائیز فصل اخرسال است از نسیم مرعشی و سه زن توانمند از ماری ایندیای میپردازد. با مرور نظریات باختین در مورد هم­گفت­گرایی و جستجوی مفاهیمی نظیر تضاد گفتمانی، پراکندکی صداها، حضور دیدگاه راوی، حضور لحن های حاکی از دیدگاه منتقدانه راوی، حضور بینامتنی و نحوه هدایت گفتمان از جانب راوی به کمک مثال هایی از دو متن ذکر شده، توصیفی نظام­مند از شباهت ها و تفاوت های کارکرد های هم­گفت­گرایی در این آثار ارائه خواهد شد. همچنین، این نوشته، با اتکا به نظریات منگنو در مورد تحلیل گفتمان ادبی کوشیده است نسبت شخصیت های اصلی دو رمان و راوی های آنها را با کودکی، خانواده، سنت ها و نوگرایی به بوته نقدبکشد. این مقاله نشان میدهد که برعکس شخصیت­های زن ایندیای که در تلاشی بی پایان همواره درپی کشف هویت‌ های متکثر خود هستند، شخصیت پردازی مرعشی به گونه­ای است که گویا شخصیت­های زن در گذشته زندگی می‌کنند ولی ذهنشان رو به آینده است یعنی نه کاملا وابسته به سنت­های گذشته‌اند و نه مدرن شده اند، اما نگاهی پر مهر به سنت­ها دارند و حاضر به از دست دادنشان نیستند.

کلیدواژه‌ها