فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بخش کشاورزی بیش­ترین مصرف­کننده آب شیرین در جهان است. ازاین‌رو یافتن جایگزین مناسب برای آب شیرین مورد استفاده در کشاورزی می­تواند راهگشای مشکلات مرتبط با بحران آب در آینده باشد. کاربرد آب شور با استفاده از راهکارهای مناسب می­تواند یک گزینه برای آبیاری گیاهان متحمل به شوری باشد . یکی از این راهکارها ممکن است مغناطیسی کردن آب آبیاری باشد. در پژوهش حاضر به­منظور بررسی تأثیر آب مغناطیسی بر وزن تر و خشک و اسانس گیاه دارویی مریم‌گلی، یک آزمایش گلدانی در فضای باز به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی و در چهار تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل شوری آب آبیاری تهیه‌شده از غلظت­های مختلف آب دریا (اختلاط 30%، 50%، 70% و 100% آب دریای خزر) و یک تیمار شاهد (آب چاه) در دو حالت مغناطیسی و غیر مغناطیسی بود. به دلیل بارندگی در طول فصل رشد، در پایان آزمایش شوری عصاره اشباع خاک متناظر با تیمار شاهد و اختلاط 30%، 50%، 70% و 100% آب دریای خزر به ترتیب 3/15 ( I0 )، 3/65 ( I1 )، 4/55 ( I2 )، 4/75 ( I3 ) و 5/06 ( I4 ) دسی زیمنس بر متر بود. نتایج نشان داد که تیمار I4 وزن خشک و تر گیاه را به­ترتیب 40 ٪ و 25 ٪ کاهش داد اما در مورد تأثیر آب مغناطیس شده نتایج بیانگر آن بود که در تیمارهای شوری با عصاره اشباع خاک کمتر از 3/65 دسی زیمنس بر متر (تیمارهای I0 و I1 ) استفاده از آب مغناطیسی از کاهش معنی­دار وزن بوته­های گیاه مریم‌گلی جلوگیری کرد. هم­چنین آبیاری با تیمارهای مختلف شوری و آب مغناطیسی تغییرات معنی­داری در اسانس گیاه مریم‌گلی نداشت. بر مبنای نتایج این تحقیق توصیه می­شود که مدیریت آبیاری گیاه مریم‌گلی با استفاده از آب شور مغناطیسی به نحوی انجام گیرد تا در طول فصل رشد شوری‌ عصاره اشباع خاک بیشتر از 3/65 دسی زیمنس بر متر نباشد.