اثر بهبوددهنده الاژیک اسید بر اختلال حافظه ناشی از دیابت در موشهای بزرگ آزمایشگاهی: نقش استرس اکسیداتیو
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
10.22070/daneshmed.2023.17657.1346چکیده
مقدمه و هدف: دیابت ملیتوس با اختلال حافظه همراه است. الاژیک اسید (EA) پلی فنولی طبیعی با اثرات ضددیابتی و حفاظتکننده عصبی است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر حفاظتی الاژیک اسید بر اختلال حافظه ناشی از دیابت و ارزیابی نقش اثر ضداسترس اکسیداتیو این ترکیب بود.مواد و روش ها: موشهای بزرگ آزمایشگاهی نر، نژاد ویستار بهطور تصادفی به چهار گروه (n=8) کنترل، دیابتی، دیابتی دریافتکننده دوز 25 mg/kg EA و دیابتی دریافتکننده دوز50 mg/kg EA تقسیم شدند. دیابت بهوسیله تزریق داخل صفاقی تکدوز 60 mg/kg از استرپتوزوتوسین (STZ) القا شد. پس از 4 هفته دریافت داخل معدهای (گاواژ) EA (یک بار در روز)، بررسی حافظه توسط تست حافظه احترازی غیرفعال (PAL) انجام شد. در انتها فاکتورهای مرتبط با استرس اکسیداتیو شامل مالون دی آلدئید (MDA) و ظرفیت آنتیاکسیدانی تام (TAC) در بافت هیپوکامپ که تحت بیهوشی عمیق از مغز حیوانات جدا شد ارزیابی شدند.نتایج: حیوانات دیابتیک بهصورت قابل توجه کاهش زمان تأخیر در ورود به قسمت تاریک (STLr) و افزایش زمان باقیماندن در محفظه تاریک (TDC) را در تست PAL و همچنین افزایش MDA و کاهش TAC را در مقایسه با گروه کنترل نشان دادند. درمان موشهای دیابتیک با الاژیک اسید به شکل معنادار سبب افزایش STLr ، کاهش TDC و افزایش TAC (بهوسیله هر دو دوز EA) و کاهش MDA (بهوسیله دوز50 mg/kg EA) شد.نتیجهگیری: یافتهها اثر بهبوددهنده حافظه الاژیک اسید را در حیوانات دیابتی از طریق تضعیف استرس اکسیداتیو نشان دادند.