بیماری هانتاویروسی در قرن بیست و یکم: از زئونوز منتقله از جوندگان تا نگرانی سلامت عمومی در جهان
نویسندگان
doi
10.22034/44.2.30چکیده
چکیده زمینه : هانتاویروس ها از مهم ترین ویروس های زئونوتیک نوپدید هستند که در سال های اخیر به دلیل توانایی ایجاد بیماری های شدید و مرگبار، توجه گسترده ای را در حوزه سلامت جهانی به خود جلب کرده اند . این ویروس های RNA دار با مخزن اصلی جوندگان، به طور عمده توسط استنشاق ذرات آئروسل آلوده به انسان منتقل می شوند و می توانند دو تظاهر بالینی مهم شامل تب هموراژیک همراه با سندرم کلیوی ( HFRS ) و سندرم قلبی – ریوی هانتاویروس ( HCPS / HPS ) ایجاد کنند HFRS بیشتر در آسیا و اروپا مشاهده می شود و با تب، ترومبوسیتوپنی و نارسایی کلیوی همراه است، در حالی که HCPS که به طور عمده در قاره آمریکا گزارش می شود، با دیسترس تنفسی شدید، ادم ریوی و میزان مرگ ومیر بالا شناخته می شود . روش کار : در این مطالعه مروری، جنبه های مختلف هانتاویروس ها شامل تاریخچه، ساختار ویروس، پاتوژنز، اپیدمیولوژی جهانی و وضعیت این عفونت ها در خاورمیانه و ایران بررسی شد . همچنین نقش اختلال عملکرد سلول های اندوتلیال، افزایش نفوذپذیری عروقی و پاسخ های التهابی میزبان در شدت بیماری مورد بررسی قرار گرفت . یافته ها : روش های تشخیصی نظیر RT - PCR ، ELISA و فناوری های نوین توالی یابی نسل جدید ( NGS ) از مهم ترین ابزارهای تشخیص این عفونت ها محسوب می شوند . با وجود پیشرفت های اخیر، درمان اختصاصی و واکسن مورد تأیید جهانی برای هانتاویروس ها همچنان محدود بوده و درمان بیماران به طور عمده بر پایه مراقبت های حمایتی، مراقبت ویژه و کنترل عوارض تنفسی و کلیوی استوار است . نتیجه گیری : افزایش تغییرات اقلیمی، گسترش تماس انسان با مخازن حیوانی و گزارش موارد انتقال انسان به انسان در برخی سویه ها، نگرانی های جدیدی درباره احتمال بروز اپیدمی های گسترده ایجاد کرده است . از این رو، تقویت نظام های پایش، ارتقای روش های تشخیصی و بهره گیری از رویکرد « سلامت واحد » نقش مهمی در کنترل و پیشگیری از این عفونت های نوپدید خواهد داشت .